Ocena brak

Teorie zmiany i rozwoju politycznego. Teorie rewolucji - W politologii klasycznej zakładano: (Weber, Parsons)

Autor /Edi Dodano /13.06.2011

  1. Pojęcie władzy publicznej i państwowej były ze sobą utożsamiane. Zdolność narzucenia legitymizowanej woli państwa, przy możliwości użycia przymusu fizycznego.

  2. Aktywność polityczna i społ. Przejawia się ramach wyspecjalizowanych struktur organizacyjnych, pełniących określone funkcje (wykonawcza, ustawodawcza, sądownicza)

  3. Życie polityczne jest zhierarchizowane o odzwierciedla pewien typ ładu politycznego, opartego na określonym katalogu wartości.

Charakteryzowała się normatywizmem i instytucjonalizmem. Nachylenie ku historii.

Rewolucja behawioralne – przyniosła wzrost zainteresowania dynamiką polityczną.

W miejsce teorii akcentujących stałość i ciągłość rozwoju politycznego, pojawiły się koncepcje kładące nacisk na radykalne przekształcenie po II wojnie światowej:

  • zanik klasycznych podziałów socjopolitycznych

  • cicha rewolucja kulturowa

  • trzecia fala demokratyzacji

  • zmiana wyborcza

  • odmrożenie systemu partyjnego

Zmiany wywołane różnymi czynnikami i mają charakter wielowymiarowy. Wpłynęło to na powstanie koncepcji „modernizacji politycznej”, która zakładała większy wpływ polityki na rozwój społeczny i likwidację luki cywilizacyjnej między rozwiniętymi demokracjami, a resztą.

Pojęcie procesu politycznego ważne bo: polityka to nie izolowane od siebie fakty i wydarzenia, ale pewne ich ciągi składające się na współpracę rywalizację lub walkę o osiąganie akceptowanych grupowo celów.

A Bentley – faktyczna treść polityki, ukryta za fasadą instytucji, sprowadza się do konfliktu interesów formułowanych przez wciąż tworzące się i zanikające grupy polityczne.

Jego koncepcje rozwinęli Latham i Truman. Powstała nowa politologia, która zakładała:

  1. Władza polityczna to zdolność narzucania postaw, wartości, przez grupę, swoim członkom i innym grupom.

  2. Grupy polityczne mogą mieć charakter zorganizowany (są strukturami władzy) lub potencjalny (niezorganizowany, wyrażający układ poglądów pewnej liczby osób, ujawniający się w momencie naruszenia równowagi społecznej.

  3. Życie polityczne nie ma charakteru zhierarchizowanego – istnieje wiele możliwości dostępu do władzy i jej kontroli.

  4. Efektywność i równowaga systemu politycznego uwarunkowane są stopniem dostosowania kanałów komunikacji społecznej do rzeczywistej struktury intersów.

Zauważamy odrzucenie typów idealnych (charakterystycznych dla Webera) oraz minimalizację znaczenia instytucji prawnopolitycznych.

Centralnymi kategoriami badawczymi są: proces polityczny, grupy polityczne i interes polityczny.

Podobne prace

Do góry