Ocena brak

TEORIE UCZENIA SIĘ - Wolpe i Eysenck - warunkowanie zachowań

Autor /Chuck Dodano /04.07.2011

Warunkowanie klasyczne przebiega na podstawie wrodzonych i utrwalonych dziedzicznie odruchów bezwarunkowych (ślinienie, mruganie, pocenie się, odruch płciowy itp.) oraz na podstawie prostych reakcji emocjonalnych, jak lęk czy strach. Reakcje te występują bez uczenia się, w odpowiedzi na działanie bodźców bezwarunkowych wobec danej reakcji. W przypadku bezwarunkowej reakcji strachu, wyróżnić można trzy kategorie bodźców bezwarunkowych. Będą to ból, nagłe i głośne dźwięki i niedobór. Według Wolpego i Eysencka również są to ciemność i samotność. Według Hilgarda są to także różne zaburzenia fizjologiczne, zwłaszcza takie, które są trudne do zdiagnozowania, jak ból w klatce piersiowej. Dlatego dla psychologów ważne jest, by poszczególne stany fizjologiczne spostrzegać jako bardzo silne bodźce warunkujące emocje.

Zgodnie z tym istnieje, o czym mówił William James (klasyk psychologii stosowanej żyjący w XIX wieku) wszystkie reakcje, jakie człowiek przeżywa są wrodzone. Tymczasem James Watson (twórca behawioryzmu) dowodził, że tak nie jest. Wykazały to dobitnie eksperymenty naukowe prowadzone przez Watsona. Według niego wrodzone są jedynie cztery reakcje: głód, ból lęk, zaburzenie równowagi.

Warunkowanie klasyczne przebiega na poziomie kojarzenia bodźców. Dotychczasowy bodziec neutralny, dzięki wzmocnieniu go przez bodziec bezwarunkowy staje się bodźcem warunkowym. Na drodze warunkowania klasycznego można wyjaśnić, jak powstają u człowieka pewne antypatie lub upodobania seksualne (np. fetyszyzm seksualny). Zadaniem psychologa jest odkrycie tych zależności i dojście do ich przyczyny. Zgodnie z tym wszystkie nasze emocje można uważać za mimowolne, odruchowe reakcje warunkowe (czymś uwarunkowane).

Według Wolpego i Eysencka zachowanie nerwicowe może być emocjonalną reakcja warunkową wytworzona na wzorcach warunkowania klasycznego. Dlatego też zajmując się lękiem należy znaleźć w życiu pacjenta taki moment, w którym reakcja lękowa wystąpiła jako odpowiedź na bodziec traumatyzujący. W związku z tym jedna z podstawowych metod postępowania psychologa z pacjentem jest zawsze przeprowadzenie wywiadu i szukanie w jego przeszłości czegoś, co mogło być czynnikiem utrwalającym sposób reagowania na stres, a w chwili obecnej będącym przyczyną zaburzeń jego zdrowia. Oznacza to nie tylko umiejętność zadawania pacjentowi pytań, ale również jego wysłuchania.

Zgodnie z twierdzeniem Wolpego i Eysencka zdarzenie traumatyczne, to - w odniesieniu do psychoanalizy - np. przyjście człowieka na świat, ząbkowanie, oddalanie matki od dziecka związane z pójściem dziecka do żłobka lub przedszkola. Wydarzeniami takimi mogą być również zdarzenia losowe, jak utrata kogoś bliskiego itp.

Podobne prace

Do góry