Ocena brak

Teorie rynku doskonałego

Autor /mocher Dodano /25.03.2011

Opierają się na założeniu, że sprzedaż i kupno papierów wartościowych na rynku nie są związane z ponoszeniem kosztów (wykorzystuje się ; 58 rynek doskonały ponieważ umożliwia to wykazanie wpływu dźwigni finansowej na wartość firmy; warunki istnienia rynku doskonałego obejmują: brak występowania jakichkolwiek podatków, całkowita wartość aktywów firmy pozostaje niezmieniona, wszystkie zyski są wypłacane akcjonariuszom zwykłym w formie dywidendy, zysk operacyjny jest stały): S teoria F. Modiglianiego i M. Millera - teoria nieistotności struktury kapitału (1958 r.; teoria podstawowa dla rynków finansowych) - wartość rynkowa firmy jest niezależna od struktury kapitału.

Teoria ta opiera się na koncepcji arbitrażu i koncepcji jego prywatnej alternatywy. Termin arbitraż odnosi się do procesu zakupu i sprzedaży identycznych aktywów w celu uzyskania zysku z różnicy w ich cenach. W teorii każde dwa aktywa, które stanowią doskonałe substytuty powinny mieć taka sama cenę - tzw. prawo jednakowej ceny. Jeśli nie mają one jednakowej ceny - brakuje równowagi na rynku i musi wystąpić proces arbitrażu i poprzez siły popytu i podaży spowoduje powrót rynku do stanu równowagi. W przypadku rynku kapitałowego „aktywa" stanowią akcje lub zadłużenie firm.

Teoria MM wykazuje, że ich suma pozostaje identycznym aktywem bez względu na rodzaj podziału między nimi. Koncepcja prywatnej alternatywy arbitrażu określa zdolność inwestorów do prywatnego zaciągania pożyczek, tj. wykorzystania prywatnej (domowej) dźwigni finansowej. Inwestorzy mogą pożyczać na tych samych warunkach co firmy i po tych samych kosztach. W tych warunkach nikt nie zapłaci więcej za firmę tylko dlatego, że może ona pozyskać kapitały obce, ponieważ doskonałym substytutem jest prywatna dźwignia finansowa. Wartość rynkowa firmy jest niezależna od struktury jej kapitału, bo wszystkie różnice w wartości rynkowej wywołane zróżnicowaniem struktury kapitału są skutecznie eliminowane przez arbitraż.

Akcjonariusze mogą sami zmieniać strukturę kapitału bez ponoszenia kosztów związanych z uzyskaniem równego zwrotu. Sprzedadzą akcje firmy korzystającej z dźwigni finansowej i kupią tańsze akcje firmy nie korzystającej z takiej dźwigni, a nadwyżkę pieniędzy korzystnie ulokują i w ten sposób poprzez darmowe transakcje mogą powiększać swój dochód bez powiększania ryzyka. Dźwignia finansowa firmy zostaje zastąpiona dźwignią prywatną.

Proces arbitrażu będzie trwać aż do momentu, w którym sprzedaż akcji firmy korzystającej z dźwigni finansowej obniży ich cenę do poziomu cen akcji firmy nie korzystającej z kapitałów obcych, a których wzrost spowodował rosnący popyt. Proces arbitrażu postępuje tak szybko, że wartość tych firm jest identyczna. Konkluzja: wartość rynkowa firmy jest niezależna od jej struktury kapitału w warunkach doskonałego rynku kapitałowego i braku podatków.

WACC firmy jest niezależny od struktury kapitału firmy, a zatem wartość rynkowa firmy nie jest zależna od kompozycji jej papierów wartościowych. 1963 r. - Teoria F. Modiglianiego i M. Millera uwzględniająca podatek dochodowy od firmy (korekta ich pierwszej teorii - uwzględniająca zróżnicowanie opodatkowania (asymetrii podatkowej) dochodów akcjonariuszy i wierzycieli na szczeblu danej firmy) - istnieje optymalna struktura kapitału; kapitał obcy jest tańszy niż kapitał własny; korzyści z posiadania długu (kapitału obcego) równają się odsetkowej tarczy podatkowej, chociaż występuje powiększenie ryzyka finansowego, powodującego wzrost kosztów kapitału własnego.

Dźwignia finansowa powiększa wartość firmy poprzez korzyści podatkowe wynikające z wykorzystania kapitałów obcych do jej finansowania. Optymalna struktura kapitału wystąpi wówczas, gdy firma będzie całkowicie finansowana kapitałem obcym (WACC jest najniższy). 59 W 1977 r. M. Miller opublikował artykuł prezentujący model struktury kapitału, w którym uwzględnił podatek dochodowy od osób prawnych oraz od osób fizycznych. Udowodnił, iż wprowadzenie osobistego podatku dochodowego powoduje, że dźwignia finansowa nie ma wpływu na wartość firmy, czym potwierdził nieistotność struktury kapitału, czyli teorię MM z 1958 r.

Przy istnieniu progresywnego systemu podatków osobistych podaż kapitałów obcych jest ograniczona, powstaje równowaga, w której nie występują korzyści podatkowe wynikające z wykorzystania długu - różnica w zakresie stawek dotyczących kapitałów własnych i obcych podatkiem dochodowym firm i osób fizycznych niweluje asymetrie podatkową firmy (dochód akcjonariuszy jest opodatkowany dwukrotnie, a dochód wierzycieli tylko jednokrotnie).

Podobne prace

Do góry