Ocena brak

Teoria strukturacji

Autor /Ferdek Dodano /20.07.2011

Teoria strukturacji opracowana przez A. Giddensa, stanowiła pierwszą teoretyczną próbę przezwyciężenia dualizmu we współczesnej teorii socjologicznej. Pojęcie „strukturacji” oznacza według autora, że istnieje obopólna zależność oraz ontologiczna nierozdzielność struktury społecznej i podmiotowości. Oba elementy rzeczywistości społecznej wzajemnie warunkują swoje istnienie, są nierozerwalne jak dwie strony tej samej monety.

Rzeczywistość społeczna nie jest samoistna, wszystkie zdarzenia i instytucje są produktem ludzkich działań. „Dwoistość struktury” (duality of structure) oznacza, że struktury społeczne są konstytuowane przez ludzką podmiotowość i jednocześnie stanowią ramy (media) w których te procesy mają miejsce. Strukturalne cechy systemów społecznych nie istnieją poza działaniem, lecz są na stałe włączone w jego produkcje i reprodukcję. „Struktura nie jest czym „zewnętrznym” wobec „jednostek”. Jako ślady pamięci i ucieleśnienie w praktykach społecznych jest ona pewnym sensie czymś bardziej wobec nich „wewnętrznym” ,niż „zewnętrznym”(…) nie należy jej utożsamiać z ograniczeniami -ograniczając jedne zachowania udostępnia inne”.

Marsh i Stoker:

Struktura istnieje tylko dzięki podmiotowości, a podmioty korzystają wspólnie z pewnych reguł i zasobów, które ułatwiają bądź ograniczają ich działania. Takie struktury zdaniem Giddensa rzeczywiście ograniczają możliwości jednostek, ale z drugiej strony te reguły i zasoby również umożliwiają pewne działania.

Kluczowa dla myślenie Giddensa jest teza, że pewne działania mogą prowadzić do rekonstytucji ,a to z kolei będzie wpływać na przyszłe działania. Jak widać więc, struktura i podmiotowość nie są w istocie odrębnymi zjawiskami, ale dwiema stronami tej samej monety

Podobne prace

Do góry