Ocena brak

Teoria postkeynsowska (T. Baumola)

Autor /Jordan Dodano /14.04.2011

 

Teoria postkeynsowska (T. Baumola) – utrzymuje ona podział popytu na pieniądz transakcyjny i ostrożnościowy. Pierwsze podejście w kategoriach teorii zapasów jest to podejście, które traktuje pieniądz transakcyjny jako część bieżącego dochodu, który nie może być utrzymany w sytuacji nowych kreowanych a zbliżonych do pieniądza rodzajów aktywów o przychodzie z tytułu % i małym ryzyku. Te substytuty umożliwiają podm. gosp. wybór między gotówką a przynoszącymi dochód z odsetek instrumentami o dużej płynności. Koszty alternatywne są również gdy utrzymuje się zasób pieniądza transakcyjnego. Wielkość tych kosztów zależy od stopy %. Racjonalne postępowanie podm. gosp. minimalizuje koszty pieniądza transakcyjnego. Określa on optymalną wielkość zasobów gotówkowych do celów transakcyjnych. Wykorzystując teorię optymalnego kształtowania zapasów określa f. kosztów utrzymywania transakcyjnego kosztu pieniądza, z której to wyprowadza się f. popytu na pieniądz transakcyjny. Zakłada on, że podm. gosp. otrzymuje 1 raz w danym okresie dochód w pap. wart., których płynność zbliżona jest do płynności got. A wydatki tego podmiotu są rozłożone równomiernie w ciągu całego okresu. Zakłada również, że przy każdej operacji zamiany pap. wart. na gotówkę trzeba ponieść koszty.

Podobne prace

Do góry