Ocena brak

Teoria niekompletnych kontraktów

Autor /Encyklopedia Zarządzania Dodano /02.04.2011

Charakterystyka

Teoria niekompletnych kontraktów stanowi wraz z problemem przedstawicielstwa (problemem agencji) podstawę kontraktowego podejścia w ramach teorii firmy zapoczątkowanego przez R. Coase

(1937).



Przedsiębiorstwo traktuje się jako zbiorowość (nexus), czy też sieć (network) kontraktów jawnych i niejawnych nie tylko pomiędzy podmiotami roszczącymi sobie prawo do jej zasobów, ale pomiędzy wszystkimi podmiotami - interesariuszami (stakeholders) wchodzącymi z nią w relacje, do których zalicza się udziałowców, wierzycieli, kierownictwo, pracowników, dostawców i odbiorców oraz szeroko pojmowane

społeczeństwo (C. Hill, T. Jones, 1992), (C. Mesjasz, 1998).



Teoretyczną podstawę powyższego ujęcia stanowią kontrakty niekompletne (incomplete

contracts). W kontraktach takich pomija się wiele wariantów przyszłych sytuacji, gdyż uznaje się je za zbyt mało prawdopodobne. Rozwój teorii gier umożliwiający analizę transakcji handlowych i finansowych oraz kontraktów pomiędzy pracodawcami a pracobiorcami, w tym w szczególności problemy związane z. kontraktami, w których modele matematyczne związane z teorią przedstawicielstwa wykorzystuje się do problemów analizowanych w ramach teorii kosztów transakcji, przyczyniły się do rozwoju teorii kontraktów niekompletnych stanowiącą swego rodzaju syntezę dwóch nurtów ekonomii znajdujących się dotychczas w opozycji - ekonomii neoklasycznej oraz ekonomii neoinstytucjonalnej (ekonomii kosztów transakcji) (O. Hart i J. Moore 1988), (O. Hart 1995), (C. Mesjasz, 1998).



Teoria kontraktowa używa pojęcia kontraktu pełnego, który zakłada prawne konsekwencje każdego możliwego rozwiązania. Ostatnimi czasy jednak, teoria niekompletnych kontraktów opracowana przez Olivera Harta i jego współpracowników, prowadzi badania nad niemożnością i bezcelowością tworzenia kompletnych kontraktów w pewnych, określonych warunkach.Ponieważ w niektórych kwestiach stworzenia kompletnego kontraktu byłoby bardzo czasochłonne i kosztowne, prawo zapewnia przepisy, które wypełniają luki w umowach między stronami.W polskim i kontynentalnym prawie cywilnym rolę tę odgrywają ogólne klauzule interpretacyjne i domniemania, a w prawie anglosaskim często do tego celu wykorzystuje się orzecznictwo.




Podobnie postępuje się przy przygotowaniu kontraktów długoterminowych,

które dla uniknięcia trudności z przewidywaniem wielu różnych możliwości zastępowane są

kontraktami o krótszym horyzoncie czasowym. W obydwu przypadkach uzupełnieniem

kontraktów jest również wprowadzenie możliwości renegocjacji.




Generalnie rzecz ujmując, teoria niekompletnych kontraktów koncentruje się na zagadnieniu bodźców zawartych w kontraktach niepełnych i ich konsekwencjach behawioralnych dla stron umowy w sytuacjach, w których przedmiotem wymiany są dobra i usługi "niekontraktowalne".


Autor: Natalia Kluska
Źródło: Encyklopedia Zarządzania
Treść udostępniana na licencji GNU licencja wolnej dokumentacji 1.3 lub nowsza.

Podobne prace

Do góry