Ocena brak

TEOLOGIA DOGMATYCZNA - Stworzenie człowieka

Autor /Gienek88 Dodano /21.04.2011

Stworzenie człowieka dokonał się specjalnym aktem stwórczym Boga. Człowiek jest szczytem stworzenia. Opis natchniony wyraża tę prawdę, wyraźnie oddzielając stworzenie człowieka od innych stworzeń.

W Księdze Rodzaju znajdują się dwa opisy aktu stworzenia człowieka, pierwszy młodszy opis w tradycji kapłańskiej i starszy w tradycji jahwistycznej. W pierwszym opisie człowiek zostaje stworzony jako ostatnie dzieło Boga. Wszystko dzieje się w ogrodzie Eden, w miejscu jakby przygotowanym dla człowieka. W tym opisie Bóg stwarza wszystko słowem; „Potem Bóg rzekł”. Potem mówi: „Uczynimy człowieka na nasz obraz”. Tak więc w świecie przyrody człowiek ma coś z Boga, z Bożej myśli, z Bożej energii. Człowiek posiada następujące atrybuty Boże:

    • rozum

    • wolną wolę

    • duszę nieśmiertelną

Dzięki tym atrybutom człowiek w świecie przyrody jest istotą niezależną, autonomiczną, ze wszystkich stworzeń jest istotą najbliższą Bogu. Człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boże.

Drugi opis zaznacza, że ziemia bez człowieka pozbawiona była niejako docelowego sensu swego istnienia. Stworzenie bowiem wszelkich istot podporządkowane było najważniejszemu celowi: stworzeniu, istnieniu i działaniu człowieka: „Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą”. Potem Bóg rzekł: „Nie jest dobrze żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc. Kiedy mężczyznę pogrążył w głębokim śnie wyjąwszy jedno z żeber z boku Adama, a miejsce wypełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją przyprowadził do mężczyzny, mężczyzna powiedział: Ta dopiero jest kością z moich kości, i ciałem z mego ciała”. W opowieści o jej

stworzeniu z żebra Adama jest wyrażona jej istotowa równość z mężczyzną, bliżej zostaje to sprecyzowane w samym nadaniu imienia; „Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta (iszsza, niewiasta, znaczy dopełnienie mężczyzny, isz), jest tą, która znajduje się na takim samym stopniu bycia jak pierwszy mężczyzna i przez to wyniesiona jest ponad wszystkie istoty żyjące. Wspólnie z mężczyzną jest obrazem Boga na świecie. W Adamie i Ewie jest wzór małżeństwa widzianego przez Boga.

Stworzenie człowieka szukało różnych rozwiązań naukowych. Tworzono różne teorie i hipotezy. Między innymi została stworzona teoria o ewolucji człowieka.

Kościół nie ma jednak potrzeby angażować się w merytoryczną ocenę samego ewolucjonizmu przyrodniczego (potwierdzając go lub odrzucając), gdyż to nie wiąże się bezpośrednio ani z treścią Objawienia, ani z misją Nauczycielską Kościoła.

Podobne prace

Do góry