Ocena brak

TEODORYK WIELKI

Autor /Prosimir Dodano /19.04.2012

ok. 455-526, Król Ostrogotów od 471. Gdy państwo Attyli rozpadło się po jego śmierci w 453, Ostrogoci odzyskali niezależność. Cesarze bizantyjscy opłacali ich, aby przepędzili innych barbarzyńców germańskich na zachód. Nagrodzili ich Pannonią i wzięli Teodoryka, 7-letniego syna ich króla Teodemira, jako zakładnika i gwaranta ostrogockiej lojalności. Na dworze bizantyjskim chłopiec nabrał szacunku do kultury rzymskiej, poznał sztukę wojny i rządzenia, choć jak się zdaje, nie nauczył się nigdy pisać.

Zdobył zaufanie cesarza Leona I, który uczynił go po śmierci Teodemira królem Ostrogotów. Następca Leona, Zenon, zaproponował mu zdobycie Italii. Teodoryk pokonał Odoakra pod Weroną (Bern) i oblegał przez 3 lata Rawennę. Odoaker wreszcie poddał mu się na honorowych warunkach; zwycięzca zaprosił go na ucztę w Rawennie, ugościł wspaniale, po czym własnoręcznie zasztyletował.

W tak zdradziecki sposób rozpoczęło się, jedno z najświatlejszych w dziejach, panowanie Teodoryka w Italii. Sprzymierzył się z Frankami, Wizygotami, Burgundami i Wandalami. Gospodarka i handel rozkwitły pod jego rządami, a dwór stał się ośrodkiem kultury. Jako pierwszy książę germański usiłował podnieść z upadku wywołanego wojnami ostatniego stulecia kulturę rzymską.

Otoczył się rz. doradcami (Boecjusz, Kasjodor), podniósł bezpieczeństwo dróg, odbudowywał kanały, porty i akwedukty. Jego polityka stapiania w jedną całość państwa Gotów i Rzymian zawiodła z przyczyny różnic narodowych i religijnych (Goci byli arianami).

Mimo że rządy jego były okresem odbudowy i dobrobytu dla obu narodów, Goci nie chcieli się romanizować, a Rzymianie przestać uważać Gotów za „barbarzyńców". Z pałacu Teodoryka w Rawennie pozostały tylko resztki (posadzka mozaikowa).

Kolumny pałacu kazał Karol Wielki, jako prawny dziedzic i posiadacz budowli, w 784 przenieść do Akwizgranu. Jako bohater śrdw. sag i pieśni ifiemieckich i islandzkich Teodoryk występuje pod imieniem Dytryk z Bern (zob.). Mauzoleum Teodoryka zob. Rawenna.

Podobne prace

Do góry