Ocena brak

Telegraf bez drutu

Autor /Stachowiak Dodano /31.01.2012

Badania rozpoczęte przez Hertza były kontynu­owane przez wielu naukowców i inżynierów z całego świata. Najbardziej zasłużył się w historii radiofonii Włoch Guglielmo Marconi W czerwcu 1896 roku Marconi opatentował pierwszy nadają­cy się do praktycznego użytku system radiowy, nazywany podówczas telegrafem bez drutu. Za pomocą nadajniki odbiornika można było poro­zumiewać się alfabetem Morse'a na odległość na początek zaledwie około 3 kilometrów, ale do nawiązania łączności nie był potrzebny drut!
Marconi rozpoczął prace w 1894 r., konstruując odbiornik i nadajnik radiowy w willi ojca pod Bo­lonią. Tak jak Hertz, użył nadajnika iskrowego, lecz odbiornik wyposażył w detektor, dzięki które­mu można było lepiej odbierać fale radiowe.
Detektor zastosowany przez Marconiego został wynaleziony w 1890 przez Edouarda Branleya z Paryskiego Uniwersytetu Katolickiego. Składał się on ze szklanej rury wypełnionej opiłkami meta­lowymi. Normalnie opór między końcami rury był stosunkowo wysoki, tak więc w obwodzie mógł płynąć niewielki tylko prąd. Jednak fale radiowe o dostatecznym natężeniu powodowały, że opór elektryczny w rurze spadał gwałtownie, umożli­wiając przepływ przez obwód dużego prądu. Prąd ten uruchamiał dzwonek lub stukawkę telegrafu, która odbierała nadawany sygnał.
Po skonstruowaniu niezawodnego systemu, Marconi skoncentrował się na zwiększeniu jego zasięgu. Rozpoczynał z przesyłem sygnałów na odległość paru zaledwie metrów, lecz już wkrótce udało mu się nawiązywać łączność na odległość kilku kilometrów. To z kolei znaczyło, że jego sys­tem radiowy nadaje się dla potrzeb telegrafii, i Mar­coni zwrócił się do rządu włoskiego o sfinan­sowanie dalszych badań. Jednak ten nie wyraził żadnego zainteresowania urządzeniem i wynalazca przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Tamtejsze Ministerstwo Poczty zgodziło się na udzielenie pomocy finansowej. W 1896 r. udało mu się połą­czyć siecią radiową kilka budynków w Londynie, a w roku następnym powstało 13 km połączenie w poprzek Kanału Bristolskiego. Jeszcze w tym samym roku otworzono 29 km połączenie radio­we z Poole w hrabstwie Dorset na Wyspę Wight.
Także w 1897 r. angielski fizyk Olivier Lodge wprowadził system strojenia, czyli syntonię. Ob­wód zawierający kondensator i cewkę indukcyjną służył do regulacji częstotliwości drgań elektrycz­nych w nadajniku i tym samym częstotliwości wysyłanych fal elektromagnetycznych. W odbior­niku podobny obwód odbierał fale o określonej częstotliwości. Ten system umożliwił jednoczesne nadawanie różnych informacji na różnych często­tliwościach, tak że transmisje nie zakłócały się wza­jemnie. Marconi zaczął wkrótce wykorzystywać tę zasadę w swoim sprzęcie.

Podobne prace

Do góry