Ocena brak

Teatr antycznej Grecji - Aktorzy i widzowie

Autor /Chrystian Dodano /07.11.2011

Tragedia grecka powstała obrzędowej pieśni na cześć Dionizosa, zwanej Dytyrambem. By to dialog prowadzony między chórem, a przodownikiem chóru - koryfeuszem. Po przekształceniu się Dytyrambu w dramat, koryfeusza zastąpił aktor. Zmiany tej dokonał w VI w. p.n.e. dramatopisarz Tepis. Jeden aktor grał wszystkie postacie dramatu, jedynie zmieniając maski, dla zróżnicowania bohaterów. W późniejszych czasach drugiego aktora dodał Ajschylos, a trzeciego Sofokles.

Aktorami mogli być wyłącznie mężczyźni. Ubierali się w ozdobne, kolorowe, widoczne z daleka stroje. Na głowie nosili tzw. onkos - czyli specyficzne uczesanie, które miało za zadanie optycznie "podwyższyć" artystę. Temu celowi służyły też specjalne sandały posiadające wysokie koturny. Twarz aktora była zakryta maską postaci, którą akurat grał. Obrazowała ona płeć, nastrój bohatera dramatu, a nawet jego status społeczny. Strój nadawał aktorom, a przede wszystkim postaciom przez nich odgrywanym charakter monumentalny.

Aktorzy występowali w centralnym punkcie teatru, na scenie zwanej orchestra. Występowali też w miejscu zwanym proskenium.

Przedstawienia odgrywano pod gołym niebem, nie używano kurtyn, nie stosowano przerw w czasie przedstawień. Aby przedstawić interwencje bogów w losy bohaterów sztuki, stosowano pierwsze teatralne maszyny. Czynność tę nazwano po łacinie: Deus ex machina ( bóg jak maszyna).

Oglądający spektakl zasiadali na półkolistej, amfiteatralnie wznoszącej się widowni. Widzowie siedzieli na poszczególnych "stopniach" amfiteatru. Nie stosowano siedzeń dla ludu przybyłego na przedstawienie. Tylko dostojnicy i ważni goście mogli liczyć na miejsce w postaci foteli wykutych z marmuru mieszczących się w pierwszym rzędzie, tuż przed sceną.

Taka widownia mogła mieścić jednorazowo tysiące widzów, nie ograniczając nikomu komfortu oglądania i słuchania aktorów. Doskonała akustyka, jaką cechowały się greckie amfiteatry pozwalała na słuchanie tekstu mówionego przez aktorów nawet w ostatnich rzędach.

Podobne prace

Do góry