Ocena brak

Tawuła dziurawcolistna

Autor /Zefir Dodano /10.02.2012

 

Wygląd: Gęsto rozrośnięty, zgrabny krzew ok. 0,5-2 m wysokości, z delikatnie owłosionymi, bru-natnawo-czerwonymi, obłymi i lekko podłużnie bruzdkowa-nymi, niekiedy zwieszającymi się gałązkami.

Liście jajowato-lancetowate do łopatkowatych, 2-4 cm długości i około 1 cm szerokości, całobrzegie lub przy wierzchołku delikatnie piłkowane, prawie siedzące, z wierzchu szarozielone, pod spodem jasno niebieskawozielone i pilśniowało owłosione, u nasady trójnerwowe. Liście pojawiają się wczesną wiosną.

Kwiaty małe, białe, o średnicy około 5 mm, często ułożone wzdłuż gałązek po 5 w prawie siedzących baldachach. Płatki korony niemal okrągłe, do 3 mm długości, nieco dłuższe od pręcików. Szyjka słupka odgięta w tył. Owoce w postaci mieszka są małe, podługowato-jajowate i lekko owłosione; mają zaschnięte resztki szyjki.

Siedlisko: W zaroślach, na kamienistych zboczach oraz na okrajkach leśnych. Bez szczególnych wymagań co do właściwości gleby. Ten krzew nie jest całkiem odporny na mróz i z powodu wczesnego wypuszczania liści jest zagrożony przez spóźnione przymrozki. Występuje szczególnie chętnie na stanowiskach słonecznych, ogrzewanych przez słońce.

Rozmieszczenie: Występuje od południowo--wschodniej Europy poprzez Półwysep Bałkański do Syberii i Azji Środkowej.

Okres kwitnienia: Od końca kwietnia do połowy maja.

Uwagi ogólne: Zwyczajnie oddziela się od tawu-ły dziurawcolistnej jako podgatunek (ssp. obovata) tawulę węgierską, która występuje w połu-dniowo-zachodniej Europie i trafia się często we Włoszech, na Węgrzech i w Rumunii.

Tawuła dziurawcolistna tworzy liczne mieszańce z innymi gatunkami; kwitną one zwykle znacznie ładniej. Takimi mieszańcami są np. tawuła szara oraz tawuła wielokwiatowa.

Podobne prace

Do góry