Ocena brak

Tawuła bawolina

Autor /Zefir Dodano /10.02.2012

 

Wygląd: Krzew wysoki do 2 metrów z nagimi, żółtobrunat-nymi, niewyraźnie kanciastymi, prosto wzniesionymi gałązkami. Kora oddziela się włóknisto. Liście na bardzo krótkich ogonkach, podługowato-lancetowate, do 7 cm długości, u nasady klinowato zwężone, z przodu zaostrzone, prawie od nasady pojedynczo albo podwójnie piłko-wane, na dolnej stronie nagie albo tylko na nerwie środkowym skąpo owłosione, z wyraźnie występującymi żółtawymi nerwami.

Kwiaty białe lub jasnoróżowe, bardzo liczne, zebrane na końcach gałązek w wąskie, piramidalne wiechy 10-12 cm długości. Szypułka kwiatowa ma długość około 5 mm i jest gęsto krótko-włosista. Działki kielicha szerokotrójkątne, na stronie wewnętrznej owłosione i w porze kwitnienia i owocowania prosto odstające. Płatki korony prawie okrągłe, 2,5 do 4 mm długości.

Owoce w postaci mieszka małe, żółtawe, na szwie brzusznym nieco orzęsione. Nasiona są wrzecionowate i dochodzą do 2 mm długości.

Siedlisko: Miejscami na wilgotnych łąkach, torfowiskach, w olsach, nad brzegami rzek i potoków, na okrajkach leśnych, jak również przy drogach i płotach, częściowo zdziczała. Od niżu aż po piętro reglowe. Chętnie na skałach krzemianowych.

Rozmieszczenie: Od Czech przez obszar wschod-nioalpejski na południe do Węgier i południowej Rosji rodzima; na wschód do Syberii i wschodniej Azji. W Polsce dziko w kilku miejscach na południu kraju; poza tym często hodowana w ogrodach i bardzo często dziczejąca.

Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec; częściowo także jeszcze we wrześniu i październiku.

Uwagi ogólne: Pięknie kwitnący krzew miłym zapachem przypomina trochę głóg. Ten gatunek uczestniczy w tworzeniu licznych form mieszańcowych, jak na przykład tawula lilakowata (Spiraea x syringiflora) i tawuła zawsze kwitnąca (Spiraea x semperflorens).

Podobne prace

Do góry