Ocena brak

Tatarka

Autor /Sergiusz192 Dodano /18.01.2012

Roślina roczna o łodydze wzniesionej, zielonej, liściach naprzemianległych, siedzących, strzałkowatych. Na szczycie łodygi w kątach liści osadzone są grona zielonkawych kwiatów. Gatunek ten pochodzi z Azji Środkowej i był już uprawiany przez ludy koczownicze ze względu na jego krótki okres wegetacji - tylko 90 dni. Owoc - orzeszek, bogaty w skrobię, służy do wyrobu mąki i kaszy.

Tatarkę zaczęto stosować w celach farmaceutycznych od momentu odkrycia rutyny, substancji wpływającej na odporność i przepuszczalność naczyń włosowatych. Ziele (Herba Fagopyri tatarici) jest obecnie głównym surowcem do produkcji rutyny. Całą plantację kosi się jednocześnie tuż przed kwitnieniem, rośliny zaraz umieszcza w suszarni i suszy szybko w temperaturze 50°C. Suche ziele, które zawiera do 1% rutyny, jest przerabiane przemysłowo w celu uzyskania skutecznych leków przeciw zabuneniom w krążeniu. Obecnie rutynę coraz częściej otrzymuje się z drzewa perełkowca japońskiego (Sophora japonica) i tatarka traci swe znaczenie.

Tatarka jest doskonałą rośliną miododajną. Nadaje się na paszę pod warunkiem, że zwierzęta nie pozostają na słońcu; w przeciwnym wypadku grozi im zatrucie (fagopyryzm), którego objawami są: choroby skóry, obrzęk głowy lub szyi i skurcze.

Okres kwitnienia:

VI-VII

Zbiór ziela:

VI-VII

Podobne prace

Do góry