Ocena brak

Tatarak zwyczajny

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, do ponad 1 m wysokości, z grubym, zwykle silnie rozgałęzionym i pełzającym kłączem, które, podobnie jak i liście, przy roztarciu wydziela aromatyczny zapach. Łodyga trójkanciasta, spłaszczona i rynienkowata. Liście mieczowate, na brzegach faliste, 5-20 mm szerokości. Zie-lonkawożółte, drobne kwiaty w walcowatych kolbach (do 8 cm długości), tylko pozornie umieszczonych bocznie u nasady pochwy liściowej.

Siedlisko: Brzegi stawów, starorzecza, podmokłe rowy, szuwary wód stojących i płynących; żyzny muł.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa; pierwotnie dziko w Azji Wschodniej, ale już w XVI wieku był u nas uprawiany jako roślina lecznicza, zdziczał i od tego czasu zadomowił się.

Okres kwitnienia: Od czerwca do lipca; w Polsce od maja do lipca

Rozmnażanie: Tylko wegetatywnie, ponieważ w naszym klimacie nasiona nie dojrzewają.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne z azaronem, kamfora, gorycze glikozydowe z 2% akoryny; cholina; 30% skrobii, cukier, witamina C, aneuryna, saponiny, żywice.  

Zastosowanie i działanie: Tonicum amarum (patrz arcydzięgiel str. 174), w stanach wyczerpania, krzywicy, szczególnie w połączeniu z niedomaganiem żołądka i jelit, braku apetytu; zewnętrznie do płukania ust i do kąpieli.

Przyrządzanie i stosowanie: Kłącze (.Rhizoma Calami)'. 1 LH jako zimny wyciąg; olejek (Oleum Calami aethericum\. 2-5 kr; Spiritus Calami, do wcierania; jako dodatek do kąpieli dodawać 100 g; nieobierane, rozdrobnione kłącze tataraku: 200 g zagotować i dodać do kąpieli; działa wzmacniająco oraz przeciw spuchniętym gruczołom szyi (skrofuloza). WLH: Acorus calamus (suszone kłącze); spagyrik.

Termin zbioru: Od marca do maja, od września do października.

Podobne prace

Do góry