Ocena brak

Tarnina

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Krzew tworzący zarośla nie do przebycia wskutek intensywnego rozmnażania się za pomocą odrostów korzeniowych. Na ciernistych gałązkach znajdują się rozmieszczone naprzemianlegle drobne liście podłużnie eliptyczne, ogonkowe. Białe kwiaty rozwijają się przed ukazaniem się pierwszych liści. Owocem jest ciemnoniebieski pestkowiec. Tarnina rośnie na suchych, słonecznych zboczach, na glebie ubogiej i kamienistej. Znana jest od starożytności jako roślina lecznicza i pokarmowa. Pestki tarniny znajdowano nawet w osadach nawodnych.

W celach leczniczych zbiera się kwiaty (Flos Pruni spinosae). Suszy się je bardzo ostrożnie, rozpostarte cienką warstwą, aby uniknąć zbrunatnienia i kruszenia się. Zbiera się również owoce (Fructus Pruni spinosae) całkowicie dojrzałe, a nawet nieco przejrzałe, po pierwszych przymrozkach. Robi się z nich konfitury lub marmoladę albo suszy na słońcu przed umieszczeniem w suszarni. Kwiaty zawierają flawonoidy, głównie kamferol, nieco glikozydu cyjanogennego, garbniki, cukier i witaminę C. Działają głównie moczopędnie.

Sporządza się odwar z 2 łyżeczek do kawy suchych kwiatów i filiżanki wody i pije 1-2 razy w ciągu dnia. Sprzyja on również procesom przemiany materii i działa słabo przeczyszczająco. Owoce zawierają głównie garbniki i kwasy organiczne. Po ususzeniu działają ściągająco. Stosuje się je przeciw chorobom pęcherza i przewodów moczowych oraz zaburzeniom trawienia. Świeże owoce służą do produkcji soku, syropu i wina tarninowego.

Okres kwitnienia:

IV

Zbiór kwiatów:

III-IV

Zbiór owoców:

X

Podobne prace

Do góry