Ocena brak

TANGO, dramat S. Mrożka

Autor /pocahontas85 Dodano /31.03.2012

TANGO, dramat S. Mrożka, prwdr. w „Dialogu", 1964 nr 11, wyst. w Bydgoszczy 1965, wyd. w Krakowie 1973 w t. 2 Utworów scenicznych. Utrzymany w charakterystycznej dla pisarza konwencji groteskowej, surrealist. i realist. zarazem, podejmujące problematykę roli i miejsca intelektualisty we współcz. świecie. Akcja toczy się w rodzinie Stomila, artysty-improduktywa. Bohaterowie żyją na śmietniku historii nagromadzonym w ich mieszkaniu, w inercji, której nie chcą ani nie umieją przezwyciężyć. Wszystkie stare konwencje i formy zostały już przełamane, nie ma z czym walczyć, bowiem wszystko wolno, wskutek czego nie ma wolności. Próba sztucznego narzucenia rodzinie starych form zainicjowana przez syna Stomila, Artura, kończy się fiaskiem, forma bowiem powstaje tylko Ze skostnienia treści, a żadnej treści ani idei nie ma. Poszukujący wyjścia z tej sytuacji Artur zostaje zabity przez panoszące się w domu indywiduum, Pana Edka, prymitywnego, agresywnego chama, któiy obejmuje władzę dyktatorską i zmusza całą rodzinę do uległości. W ostatniej scenie na rozkaz Pana Edka stary wuj tańczy z nim tango La Cumparsita, a cała rodzina asystuje temu przedstawieniu. Postaci sztuki i jej problematyka są nawiązaniem do tradycji dramatów S.I. Witkiewicza, zakończenie zaś odwołuje się do Wesela Wyspiańskiego, do motywu chocholej muzyki. T., uznane za najwybitniejszy pełnospektaklowy dramat Mrożka, tłumaczone było na języki: ang., franc., niem., hiszp., wł., portug., rum., gr., gruz., serb.-chorw. (prapremiera świat. w Belgradzie 1965, nieco wcześniejsza od pol.), słoweń., czes., słowac., ros., duń., fiń., szwedz., norw., est., węg., japoński.

Podobne prace

Do góry