Ocena brak

Tajlandia i Birma

Autor /LolekBB Dodano /01.05.2013

Tajlandia (ongiś Syjam), w Azji Południowo-Wschodniej nad Zatoką Syjamską, jest niepodległa odkońca XIX wieku. W 1932 roku stała się i pozostała - poza wojennym okresem japońskiej okupacji - monarchiąkonstytucyjną.

Kościół katolicki w tym kraju miał stale charakter misyjny, nie uzyskując własnego biskupstwa. W stolicykraju, Bangkoku, istniał od połowy XIX wieku wikariat apostolski dla Syjamu Wschodniego, obsługiwanyprzez misjonarzy paryskich. W drugiej części kraju prowadzono misje z wikariatu apostolskiegow Laosie. Dopiero w 1930 roku obok nich zorganizowano niezależną misję w Rajaburi, przekształconąwkrótce na prefekturę apostolską. Za Piusa XII Rajaburi stało się wikariatem apostolskim i stopniowoutworzono dalsze trzy wikariaty (Czantaburi, Thare i Ubon) oraz prefekturę apostolską w Udonthani.

Liczba katolików (1958) wynosiła 109 tysięcy i stanowiła zaledwie 0,5% ludności. Katechumenów byłowówczas nieco ponad dwa tysiące. Działalność misyjną prowadziło 230 kapłanów, 93 braci zakonnych iponad 700 sióstr. W trudnym okręgu misyjnym prefektury apostolskiej Udonthani pracowało tylko ośmiumisjonarzy, obsługując 12 kościołów, gdzie było 3710 katolików na 1 mln 248 tysięcy ludności.

Birma, w tej samej części Azji, nad Zatoką Bengalską, między Syjamem a Indiami, znajdowała się do1948 roku w dominium Wielkiej Brytanii i była włączona do jej kolonii Indii. Po uzyskaniu niepodległościkonstytucja uznała buddyzm za religię państwową, ale wszystkim religiom zapewniała wolność. W1956 roku na 19 mln 500 tysięcy ludności miała 86% buddystów, 5% animistów, 4% mahometan, 3%hinduistów i 2% chrześcijan. Państwo wszakże uległo znacznym wpływom komunistycznym i w następnymokresie (1974) ogłosiło się Socjalistyczną Republiką Związku Birmańskiego.

Kościół katolicki w Birmie miał początkowo trzy wikariaty i jedną prefekturę apostolską. Wikariaty apostolskieoznaczono nazwami geograficznymi: Birmanii Wschodniej, Zachodniej i Południowej, a ich siedzibymieściły się w Toungoo, Mandalay i Rangunie. Stałą organizację kościelną wprowadzono dopierow 1955 roku, gdy w Mandalay i Rangunie utworzono metropolie, Toungoo podniesiono do rangi biskupstwa,ustanowiono dwa dalsze biskupstwa: w Bassein i Kengtungu oraz dwie prefekturyapostolskie, obok dwóch (Bhamo i Myikyina) istniejących od 1939 roku. Po dwóch latach doszła do nichprefektura w Prome.

W 1959 roku Kościół birmańska liczył 183.700 katolików i 45.600 katechumenów, miał 252 kapłanów, wtym 94 rodzimych. Utworzone w Rangunie krajowe seminarium duchowne wychowywało i kształciło 32alumnów. Władze birmańskie utrudniały pracę kapłanów cudzoziemców, a zwłaszcza przybycie misjonarzyz zagranicy. Biskupi uznali za ważne, a jednocześnie za nadmiernie trudne do zrealizowania dwa zadania:zorganizowanie akcji społecznej i wydawanie prasy katolickiej.

Podobne prace

Do góry