Ocena brak

Taenia solium (tasiemiec uzbrojony)

Autor /makumba Dodano /23.05.2014

Taenia solium, podobnie jak T. saginata jest pasożytem kosmopolitycznym. Zarażenie tym tasiemcem spotykane jest rzadziej, niż zarażenie T. saginata. W niektórych krajach na świecie (Ameryka Środkowa i Południowa, Afryka, Daleki Wschód) inwazje T. solium stanowią jednak nadal poważny problem medyczny. W Polsce rocznie notuje się od kilku do kilkunastu przypadków zarażeń.

Budowa Taenia solium jest tasiemcem nieco mniejszym niż T. saginata. Dojrzałe osobniki osiągają najczęściej długość 2—4 m, rzadziej do 8 m. Główka oprócz przyssawek zawiera także podwójny wieniec haków (ryc. 59). Człony maciczne wypełnione jajami odrywają się po kilka i w przeciwieństwie do członów T. saginata są wydalane biernie z kałem do środowiska.

Cykl rozwojowy Jaja stanowią postać inwazyjną dla żywicieli pośrednich. Z jaj w przewodzie pokarmowym tych żywicieli uwalniają się larwy (onkosfery), które przebijają ścianę jelita i drogą naczyń krwionośnych dostają się do różnych narządów i tkanek, gdzie przekształcają się w larwy zwane wągrami. Wągry stanowią postać inwazyjną dla żywiciela ostatecznego.

Człowiek jest głównym, choć nie jedynym żywicielem ostatecznym T. solium. Żywicielem pośrednim najczęściej jest Świnia, rzadziej inne ssaki. Rolę żywiciela pośredniego może pełnić również człowiek.

Inwazja Człowiek zaraża się drogą pokarmową spożywając surowe lub półsurowe mięso, najczęściej wieprzowe, zawierające wągry tasiemca. W jelicie cienkim pasożyt rozwija się wówczas do postaci dorosłej i wywołuje tasiem-czycę (teniozę), której objawy są podobne do tych, jakie występują w przebiegu tasiemczycy wywołanej przez T. saginata.

Człowiek może zarażać się T. solium także poprzez spożycie pokarmu zanieczyszczonego jajami tasiemca lub przeniesienie jaj na brudnych rękach. Jeśli są to jaja „własnego” tasiemca, mówi się o autoinwazji (samozarażeniu). Połknięcie jajT. solium prowadzi do rozwoju wągrzycy (cysticerkozy) u człowieka. Wągry tasiemca mogą umiejscawiać się w wielu narządach i tkankach, między innymi w tkance podskórnej, w mięśniach, sercu, płucach, wątrobie, śledzionie, oku, rdzeniu kręgowym i w mózgu.

Diagnostyka Laboratoryjne rozpoznawanie tasiemczycy T. solium jest podobne jak w przypadku tasiemczycy T. saginata. W rozpoznawaniu wągrzycy wykorzystuje się natomiast testy serologiczne (ELISA, Western biot).

Profilaktyka Zapobieganie wągrzycy polega przede wszystkim na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, ochronie środków spożywczych przed zanieczyszczeniem kałem ludzkim i na wczesnym wykrywaniu i leczeniu tasiemczycy u człowieka. Profilaktyka teniozy T. solium jest identyczna jak profilaktyka teniozy T. saginata.

 

Podobne prace

Do góry