Ocena brak

Szpiczak mnogi

Autor /hugonboss Dodano /21.11.2013

Szpiczak mnogi (plasmocytoma, myeloma multiplex). Jest to jedna z częstszych postaci pierwotnych nowotworów kości, występujących po 45—50 roku życia. Cechą komórek guza jest wytwarzanie monoklonalnego białka, które można wykazać w surowicy, a czasem i w moczu. Guzy, występujące pojedynczo lub mnogo, składają się ze skupienia mniej lub bardziej dojrzałych komórek plazmatycznych. Nakłucie szpiku najczęściej pozwala ustalić rozpoznanie.

Opisano wiele przypadków szpiczaka mnogiego rozwijającego się na tle trwającego latami reumatoidalnego zapalenia stawów o    dużej’ aktywności, z hipergammaglobuline-mią, wysokim mianem odczynu Waalera i   Rosego i plazmatyzacją szpiku.

Nowotwory przerzutowe należą do częstych schorzeń kości w wieku ponad 40 lat. Najczęstsze są przerzuty raka sutka i stercza. Rzadsze są przerzuty raka tarczycy, nerki i płuca, w dalszej kolejności — rak macicy, jajnika, jądra, skóry, przełyku, żołądka, jelita grubego. Czasem przerzut kostny jest pierwszym objawem nowotworu. Najczęstszym umiejscowieniem kostnym przerzutów są: kręgi piersiowe i lędźwiowe, kości miednicy, żebra, kość udowa i ramien-na. Nierzadko przerzuty są mnogie.

Głównym objawem jest ból, niekiedy nieznośny, wymagający stosowania narkotyków. Ból może być miejscowy lub odległy, wskutek ucisku korzonków (objawowa rwa kul-szowa). Rzadziej dochodzi do złamania kości i do powstania guza wyczuwalnego z zewnątrz.

Radiologicznie odróżnia się przerzuty o-steolityczne (ubytek tkanki kostnej o ostrych granicach), charakterystyczne dla raka sutka, i przerzuty osteoplastyczne (z wytwarzaniem tkanki kostnej), zwłaszcza w raku stercza. Dla tego raka charakterystyczna jest zwiększona zawartość w surowicy fosfatazy kwaśnej. W przerzutach kostnych można chwilowo pomóc naświetlaniem promieniami X. W raku stercza i raku sutka czasowo pomaga leczenie hormonalne (p. odpowiednie rozdziały).

 

Podobne prace

Do góry