Ocena brak

Szparag krzewiasty lub ostrolistny

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwata roślina krzewiasta, dołem drewniejąca, z grubym, mięsistym kłączem, z którego wyrastają odroślą pokryte spiralnie ułożonymi liśćmi łuskowatymi. Łodygi są kanciaste i rozgałęzione, boczne gałązki kutnerowało owłosione. Łodygi mają tylko małe, wąskie, łus-kowate liście; z ich pachwin wyrastają gałęziaki; są one sztywne i równowąsko obłe. Szypułki kwiatów stoją u nasady gałęziaków. Kwiaty są małe i niepozorne, przeważnie osobno męskie i żeńskie, Okwiat jest dzwonkowaty, sześciodzielny, wcześnie opadający. Sześć pręcików jest u nasady zrośniętych z okwiatem. Szyjki krótkie z 3 odstającymi znamionami. Owocem jest kulista, skąpo nasienna czerwona jagoda, czarno pomarszczone nasiona są kulisto ściśnięte.  

Siedlisko: W zaroślach i na zakrzewionych stokach skalnych.

Rozmieszczenie: Obszar śródziemnomorski.

Okres kwitnienia: Maj.

Zastosowanie: Młode pędy jako jarzyna - „szparagi". Z korzeni sporządzano leczniczy syrop szparagowy. Nasiona służyły niekiedy także za surogat kawy.

Uwagi ogólne: Szparag był wysoko ceniony i uprawiany już przez starożytnych Egipcjan, w Europie Środkowej chyba dopiero od XVI wieku. Najbardziej znany jest szparag lekarski (Asparagus officinalis) z wieloma odmianami uprawnymi.

Ale również dziko rosnące w obszarze śródziemnomorskim dzikie szparagi mogą być jedzone i mają bardzo wyraźny smak, np. szparag cienkolistny (Asparagus te-nuifolius), który niekiedy występuje w ogrodach jako roślina ozdobna, oraz bardzo podobny do szparaga lekarskiego szparag nadmorski (Asparagus maritimus), w smaku nieco gorzkawy, z szorstką i bardziej zdrewniałą łodygą.

Podobne prace

Do góry