Ocena brak

SZKOŁY SOCJOLOGII

Autor /HuGo Dodano /20.09.2011

Szkoła Neopozytywistyczna – Odznacza się niechęcią do rozwijania teorii a w szczególności skłonnością do radykalnego empiryzmu. Odznacza postulat oczyszczenia terminologii pozytywistycznej z kategorii której treścią nie jest obserwowanie zachowanie jednostek. Oznacza dążność do oparcia procedury badawczej socjologii na wzorach nauk ścisłych. Lata 30-40 XX w Lundberg Geogr., Otto Nojratt, Stuart Dott.

Założenia Szkoły Neopozytywistycznej: - zjawiska społeczne podlegają prawom przyrody - nie ma różnic miedzy nauką traktującą o ludziach a innymi naukami – zjawiska można badać w ten sam sposób co zjawiska przyrodnicze i przy użyciu tych samych dyrektyw.tzw. aspekty subiektywne zjawisk społecznych można badać tylko przez ich uzewnętrznione postrzeganie zmysłowo manifestacje – dla celów badania naukowego. Zjawiska społeczne winny być kwalifikowane i doprowadzone do stanu mierzalności w którym mogą być opisane ilościowo.

Szkoła Humanistyczna – Max Weber i Florian Znaniecki nawiązują do szkoły badeńskiej XIX/XX w.. Przedstawiciele tej szkoły przeciwstawiali się narzucaniu humanistyce modelu nauk ścisłych.

Założenia: badacza powinny interesować nie tyle nieprawidłowości ujawniając się w zachowaniu zbiorowisk ludzkich ile subiektywna strona zagadnienia – zachowanie odbywa się w sytuacji społecznej trzeba, zatem poznać jak badani ja definiują oraz jakim normami się kierują – do poznania motywów ludzkich prowadzi badanie postaw realistycznych – badanie postaw realistycznych zapewnia badaczowi rozumienie badanych przez wczucie się w ich sytuacje i ich przeżycia (posługiwać się powinien dokumentem osobistym – listem, pamiętnikiem i obserwacjami).

Szkoła Funkcjonalistyczna – jedna z najbardziej rozbudowanych szkół. Network, Pearsons. Holistyczne ujmowanie społeczeństwa. Nawiązanie do funkcjonalistów lat 20 A. Brown.

Założenia: Podstawowa kategoria system społeczny jako całość złożona z wzajemnie powiązanych elementów współprzyczyniających się do utrzymania równowagi tego systemu. System trwa, jeśli poszczególne części spełniają jego funkcje. Wszelkie elementy systemu maja określone potrzeby, które należy tak kształtować, aby ich zaspokojenie nie naruszało ich standardów obowiązujących w systemie. Funkcjonalnym wymogiem systemu jest zróżnicowanie celu działania. W trakcie socjalizacji należy różnicować wpojone wartości, aby największy odsetek członków pełnił rolę silnej grupy.

Niezbędnym wymogiem systemu jest, aby instytucje socjalizujące prowadziły do uzewnętrznienia wartości, których akceptacja jest niezbędna do utrzymania systemu. Szkoła Indywidualistyczna – nawiązuje do tradycji behawioryzmu. Skupia uwagę na zewnętrznych obserwowalnych zachowania grupy. Społeczeństwo widziane jako sieć, międzyludzkich oddziaływań interakcji. Zachowanie każdego poj. Człowieka jest interpretowane jako wyuczona reakcja na zachowanie innych ludzi, reakcja kierowana dążeniem do maksymalizacji nagród i minimalizacji kar. To, że ludzie traktują zachowanie jako karę lub nagrodę wynika z;rysów natury ludzkiej są one wzmocnieniem pierwotnym np. głód, ból zdrowie. Mogą być zrelaktywizowane kulturowo i historycznie, wzmocnienia wtórne.

Szkoła Symbolicznego Interakconizmu.

Odrzuca się obraz człowieka jako biernego organizmu reagującego tylko na bodźce płynące z otoczenia zewnętrznego. Jednostka zaopatrzona w jaźń. Działania ludzkie są rezultatem skomplikowanego procesu, w którym człowiek nadaje najpierw znaczenie poszczególnym składnikom sytuacje w której się znalazł, interpretuje ją następnie rozważa możliwe sposoby reakcji i ich konsekwencje, planuje przyszły tok postępowania podejmuje decyzje i działania i dopiero wtedy wciela ją w życie. W ten sposób rozszyfruje sens jako symboli interakcji. Ludzie komunikują sobie w ich toku określone treści znaczeniowe. Społeczeństwo jest zatem wytworzoną w procesie wzajemnego dostosowania się symbolicznych interakcji.

Fenomenologia Społeczna – Przyjmuje najbardziej skrajne stanowisko subiektywistyczne, uznaje, że świat społeczny składa się jedynie z sumy stanów świadomości członków społeczeństwa. A wszelkie tezy z obiektywnej pozaświadomości są nie upragnione bo nie możliwe do udowodnienia. Najważniejszą teza jest to, że w obrębie jednej zbiorowości stany świadomości jednostkowych upodabniają się do siebie staja się intersubiektywne. Zadaniem socjologii jest zbadanie, w jaki sposób społeczeństwo jest skonstruowane za pomocą uzgodnienia i koordynacji jego subiektywnego postrzegania przez uczestniczące w podobnych sytuacjach społecznych jednostki.

Podobne prace

Do góry