Ocena brak

Szarłat

Autor /Radomir Dodano /25.01.2012

Lisim ogonem nazywany jest popularnie pochodzący z tropikalnych rejonów Azji i Afryki szarłat zwisły (Amaranthus caudatus). Rośliny dorastają zazwyczaj do wysokości 60-100 cm. Na obficie ulistnionym pędzie głównym i bocznych, od połowy lipca do jesieni, rozwijają się drobne, amarantowe kwiaty. Zebrane są one w kłosy wyrastające w baldachach. Kwiatostany osiągają nawet długość 1 m i wyglądają bardzo specyficznie - przewieszają się. W uprawie najczęściej znajduje się odmiana szarłata zwisłego - Atropurpureus, która ma ciemnopurpurowe kwiaty i czerwono nabiegłe łodygi i liście. Spotykana jest także odmiana o białozielonych kwiatostanach - 'Albiflorus'.

Drugim popularnym gatunkiem jest szarłat wiechowaty (A.paniculatus). Miejsce jego naturalnego występowania nie jest znane. Rośliny, w zależności od odmiany, osiągają 30-150 cm. Łodygi z licznymi liśćmi. jak u szarłata zwisłego, są silnie rozgałęzione, a amarantowe kwiaty tworzą zbite kłosy zebrane we wzniesione wiechy. U odmian barwa kwiatów może być ciemnopurpurowa lub seledynowa. Kwitnie od lipca do jesieni.

Rzadziej spotykanym gatunkiem jest szarłat trójbarwny (A.tricolor). Jego naturalne stanowiska to tropikalne rejony Azji, jest tam popularnym chwastem, ale także rośliną przyprawową. Na silnie rozkrzewionych pędach o długości 60-120 cm wyrastają zielone, jajowate liście z czerwonymi przebarwieniami, które stanowią główną ozdobę roślin. Kwiaty są niepozorne, zielonkawe, wyrastające w krótkich kłosach. U odmian liście mogą byt intensywniej wybarwione niż u typowego gatunku.

Rozmnażanie szarłatów polega na wczesnym siewie nasion - w końcu marca - do półcipłego inspektu. Po ukazaniu się pierwszego właściwego liścia wykonuje się pikowanie siewek również do inspektu, w rozstawie 8 x 8 cm. Na miejsce stałe rośliny przesadza się w drugiej połowie maja, zachowując odstępy 40-50 cm. Możliwe jest również wysianie nasion wprost do gruntu - w połowie maja. Konieczne w tym wypadku jest przerywanie wschodów aby zachować między nimi wyżej podane odległości. Należy jednak pamiętać, że rośliny otrzymane z siewu w późniejszym terminie będą mniej okazałe.  

Do uprawy szarłatów najlepiej przeznaczyć stanowiska ciepłe i nasłonecznione. Gleba do uprawy powinna byt lekka, próchniczna i wapienna.   Szarłaty pięknie się prezentują sadzone w grupach na trawnikach. Można także uprawiać je wzdłuż płotów - szczególnie te wysokie. Niskie odmiany dobrze wyglądają w połączeniu z innymi roślinami jednorocznymi lub bylinami. Przceznaczyć je można także do uprawy w pojemnikach. Kwiatostany szarłatów nadają się także do tworzenia świeżych lub suchych kompozycji w wazonach. Do suszenia rośliny pozbawione liści uwiesza się powiązane w małych pęczkach kwiatostanami ku dołowi, w suchym, ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu.

Podobne prace

Do góry