Ocena brak

Szałwia lekarska

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Półkrzew o łodydze rozgałęzionej, liściach trwałych, naprzeciwległych, lancetowatych, pomarszczonych, szarawozielonych. Kwiaty fioletowe, fioletowoczerwone lub białe są zebrane w szczytowy kłos pozorny. Owocem jest poczwórna rozłupnia. Gatunek ten pochodzi z rejonów śródziemnomorskich, gdzie użytkowany był od starożytności. Obecnie w wielu krajach uprawia się go na dużą skalę.

W celach leczniczych zbiera się liście (Folium Salviae), które zrywa się wraz z najmłodszymi pędami, suszy w miejscu cienistym i przewiewnym lub w suszami w temperaturze maksimum 35°C. Zbiór można przeprowadzić 2 razy w roku. Suche liście przechowuje się w zamkniętych pojemnikach. Zawierają one: do 2,5% olejku eterycznego (Oleum Salviae), w którego skład wchodzą tujon, bomeol, cyneol i kamfora; dwuterpeny - salwinę i pikrosalwinę, gorycze i garbniki. Szałwia lekarska jest używana przeciw chorobom żołądka i jelit, gdyż łagodzi procesy zapalne, przeciw biegunce, wzdęciom i nadmiernej nocnej potliwości. Sporządza się odwar z łyżki liści i szklanki wody. Działa on skutecznie w przypadku zapalenia górnych dróg oddechowych i kaszlu, stosowany jest w leczeniu gruźlicy.

Zmniejsza wydzielanie mleka. Olejek szałwiowy jest również środkiem rozkurczowym. Zewnętrznie używa się liści szałwi w postaci odwaru do płukania przeciw zapaleniom jamy ustnej, anginie, bólom zębów i paradentozie. Dodaje się szałwi jako środka dezynfekującego do kataplazmów i kąpieli przeciw chorobom skóry pochodzenia grzybowego.

Okres kwitnienia:

VI-VII

Zbiór liści:

V-VII

Podobne prace

Do góry