Ocena brak

Systemy cyfrowe zapisu obrazu

Autor /Adam Dodano /31.01.2012

Pierwszym szerzej dostępnym cyfrowym syste­mem zapisu obrazu był Wideo CD. Jest to dysk kompaktowy identyczny z płytą CD audio, na któ­rym zapisane są dane umożliwiające odtworzenie ruchomego obrazu. Płyty Wideo CD mogą być odtwarzane przez specjalistyczne odtwarzacze lub przez komputerowe napędy dysków optycznych (CD-ROM) ze specjalnymi układami dekompresującymi. Niestety, system ten nie jest wolny od wad. Jedną z nich, choć wcale nie największą, jest fakt, że na płycie CD można zmieścić zaledwie 70 minut filmu.
Niedługo powszechnie dostępne będą dwa nowe standardy cyfrowe - DVC oraz DVD (odpowied­nio cyfrowe kasety i płyty wideo). Tak jak w cyfro­wej technice audio kasety będą służyły zarówno do odtwarzania, jak i nagrywania, podczas gdy pły­ty będą mogły być wyłącznie odtwarzane.
Zarówno DVC jak i DVD będą korzystały z no­wego formatu kompresji danych - MPEG-2. Stan­dard ten znacznie zmniejsza ilość informacji, którą należy przekazać, by odtworzyć obraz - z prawie 100 min bitów na sekundę do mniej niż 5 min, wli­czając napisy, dźwięk oraz inne dane pomocnicze.
Redukcji tej dokonano, pomijając opis tych ele­mentów ekranu - pikseli, które wyglądają iden­tycznie jak sąsiednie. Zamiast zapisać parametry każdego punktu ekranu, definiuje się granice obsza­ru o identycznych parametrach. MPEG-2 rozwi­jano we współpracy z hollywoodzkimi studiami filmowymi i stacjami telewizyjnymi, by pogodzić jak największą kompresję danych z jak najwyższą jakością obrazu.
System DVC jest już od pewnego czasu uży­wany w telewizji i staje się powoli dostępny rów­nież w miniaturowych kamerach wideo. Kasety do nich są mniejsze nawet od dotychczas używanych w kamerach VHS mini-kaset, przy nieco powięk­szonej pojemności - czas nagrania wynosi 1 godzi­nę. Informacja jest na nich zapisywana przez gło­wice na ścieżkach, podobnie jak w systemach analogowych. Różnica polega głównie na tym, że zapis ma postać ciągu jedynek i zer.
Podstawową zaletą nagrywania cyfrowego jest to, że większość kamer wideo wykorzystuje ele­menty CCD, które przetwarzają światło na cyfro­wy sygnał napięciowy. W urządzeniach analogo­wych sygnał cyfrowy musiał być zamieniany na analogowy tylko po to, by można było przechować informację, na czym cierpiała jakość zapisu. W systemie cyfrowym sygnał z elementu światło­czułego nie musi być przekształcany.
Zapis cyfrowy można wielokrotnie powielać bez straty jakości, bowiem składa się on z impulsów, których zniekształcenie podczas kopiowania nie wpływa zwykle na rozróżnienie pomiędzy sygna­łem a jego brakiem. Cyfrowe nagrania mogą być bezpośrednio obrabiane przez komputer, co powo­duje zmniejszenie tradycyjnych stołów montażo­wych do rozmiarów laptopa. Wraz ze znaczną redukcją ceny kamer cyfrowych może to zupełnie zmienić pracę reporterów telewizyjnych. Z drugiej strony to właśnie jakość nagrań wykonywanych w systemie DVC opóźnia moment szerokiego roz­powszechnienia się tego formatu. Przemysł filmo­wy obawia się nieograniczonego kopiowania swych produktów na domowych magnetowidach cyfro­wych i zalania rynku,$irackimi kopiami najwyż­szej jakości. Z pewnością przyspieszy jego upo­wszechnienie cyfrowa telewizja, Mora niejako wymusi stosowanie cyfrowych metod zapisu zamiast archaicznego systemu VHS.
Obecnie dostępne są odtwarzacze płyt zapisa­nych w systemie DVD. Jest to system podobny do DVC, jednak wykorzystujący rozwiniętą techno­logię płyt CD. DVD znacznie rozszerza pojemność płyty kompaktowej, dodaje też kilka nowych funkcji, jednak jest zgodne z tradycyjną technologią CD w tym sensie, że płyty CD mogą być również odczytywane na sprzęcie DVD.

Podobne prace

Do góry