Ocena brak

System semiprezydecki, semi prezydencki, semi-prezydencki na przykładzie Francji

Autor /Seller002 Dodano /05.05.2007

System semiprezydencki na przykładzie Francji
System „niepełnej unifikacji” legislatywy i egzekutywy.
Cechy: 1) dualizm władzy wykonawczej – rodzielenie między prezydenta i gabinet z premier na czele; 2) sposób powoływania głowy państwa (wybory bezpośrednie lub przez kolegium elektorów) – sposób charakterystyczny również dla prezydencjonalizmu; 3) określony konstytucyjnie i niezależny od zmiany układu sił politycznych czas sprawowania przez prezydenta swego rządu; 4) dysponowanie przez prezydenta kompetencjami umożliwiającymi podejmowanie decyzji politycznych w zakresie polityki wewnętrznej i zagranicznej; 5) uprawnienia prezydenta w stosunku do rządu – powoływanie i odwoływanie premiera, ministrów – i parlamentu – przedterminowe rozwiązanie, weto ustawodawcze; 6) brak odpowiedzialności politycznej głowy państwa przed parlamentem – tylko odpowiedzialność prawna za naruszenie konstytucji i polityczna – przed wyborami; 7) możliwość przeterminowanego rozwiązania parlamentu – z inicjatywy rządu – połączona z uzależnieniem egzystencji rządu od zaufania parlamentu; 8) prezydent dysponuje władzu zwierzchnią dopóki ma poparcie większości Zgromadzenia Narodowego, gdy ją traci realna władza przechodzi na ręce premiera. Jest swoistego rodzaju mediatorem francuskiego w sporach międzynarodowych; 9) stworzenie silnej partii prezydenckiej – parlamentarne zaplecze personalnej władzy prezydenta.
System francuskiego semiprezydencjonalizmu jest alternacją pomiędzy prezydencjalną a parlamentarną fazą rozwoju politycznego. Oznacza to że w razie zmiany układu sił w parlamencie na niekorzyść prezydenta, reżim semiprezydencki ewoluuje od monarchii republikańskiej do parlamentaryzmu gabinetowego. Semiprezydencjonalizm we Francji charakteryzuje się również dużym stopniem frakcyjności i zmienności zachowań wyborczych – przeciętna trwałość rządu do 13 miesięcy.

Podobne prace

Do góry