Ocena brak

System Schengen

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Powstał na mocy zawartego w luksemburskim mieście Schengen w czerwcu 1985 porozumienia (tzw. Schengen I) między krajami Beneluksu, Francją i RFN("Porozumienie między rządami Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Francji w sprawie stopniowego zniesienia kontroli na wspólnych granicach"). Zapisy tego dokumentu zakładały zniesienie kontroli osób przekraczających granice między tymi państwami, przy jednoczesnym zacieśnieniu współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa i w kwestiach azylowych.

Układ z Schengen był rozwinięciem wcześniejszego o rok francusko-niemieckiego układu z Saarbruecken, który zakładach również zniesienie kontroli na granicach (tylko jeśli chodzi o drogowe przejścia graniczne). Układ z Schengen nie powstał w ramach Wspólnoty Europejskiej, lecz był inicjatywą wymienionych państw członkowskich. Wymienione sześć krajów nie chciało zwlekać z likwidacją kontroli na swych granicach zewnętrznych, zaś z uwagi na brak kompromisu między pozostałymi krajami WE w tej kwestii postanowiły uregulować ją samodzielnie. Traktat Amsterdamski z 1997 roku właczył osiągnięcia systemu Schengen do dorobku prawnego Unii Europejskiej.

Państwa, które przyjęły zapisy układu z Schengen nazywane są strefą Schengen (lub potocznie Schengenlandem). Obecnie do Schengenlandu należą 22 kraje UE. Do strefy Schengen przynależą także państwa, które do Unii nie należą, lecz są członkami EFTA, a tym samym również i EOG - Islandia, Norwegia, Szwajcaria. O włączenie do systemu Schengen zabiegają obecnie Rumunia, Bułgaria i Cypr oraz należący do ETFA Liechtenstein. Do Schengenlandu nie należą, a tylko częściową współpracują w ramach tego systemu UK i Irlandia.

Obowiązywanie zapisów układu jest wyłączone lub ograniczone na Grenlandii i Wyspach Owczych (Dania), Arubie i Antylach Holenderskich (Holandia), Svalbardzie (Norwegia) oraz we wszystkich zamorskich departamentach i terytoriach V Rep. Francuskiej. Watykan nie należy formalnie do strefy Schengen, ale ma otwartą granicę z Włochami. Jako że zapisy układu schengeńskiego stanowią na mocy Traktatu Amsterdamskiego część acquis communautaire, toteż każde z państw starających się o przyjęcie do UE musi spełniac jego wymogi (co nie oznacza automatycznie, iż zostaną w dniu wejścia do struktur unijnych włączone do Schengenlandu, przykład: Polska - w UE od 2004, w strefie Schengen od 2007/2008).

Na mocy przepisów schengeńskich swobodny przejazd przez granice wewnętrzne państw UE bez kontroli granicznych dotyczy nie tylko obywaleli członków UE, ale też obywateli państw trzecich w tranzycie (tzn. iż obywatel np. państwa X spełni wymogi pozwalające na wjazd np. do Niemiec, wówczas z Niemiec do np. Francji będzie mógł przejechac bez kontroli na granicy wew. tych krajów). W krajach należących do Strefy Schengen na granicach ustawiany jest jednakowego wzoru znak informujący o przekroczeniu jej (niebieski kwadrat z wieńcem z tuzina unijnych złotych gwiazd i wpisaną białymi literami wewnątrz tegoż wieńca nazwą państwa w języku narodowym).

Status pozostałych mikropaństw:

Andora - nadal kontrole na granicach z Francją i Hiszpanią.

Monako - pełny członek Schengenlandu, przepisy schengeńskie obowiązują tak, jakby Monako było częścią Francji, kontroli na granicy z Francją brak.

San Marino - de facto członek strefy Schengen, granica z Włochami otwatra, sporadyczne kontrole.

Po tym jak Traktat Amsterdamski inkorporował acquis Schengen do systemu prawa UE RUE, później zaś RUE i PE w ramach procedury współdecydowania, zajęły miejsce powołanego w ramach układu Komitetu Wykonawczego co do skutkowało tym, iż akty prawne dotyczące zasad wstępowania do Schengenlandu mogą być uchwalane większością głosów. Oznacza to również, iż układ schengeński może być poprzez unijną legislację zmieniony lub unieważniony bez konieczności ratyfikowania takich poprawek przez państwa-sygnotariuszy. Państwa, które przynależą do strefy Schengen, ale nie są członkami UE mogą albo zgadzać się na wprowadzane ewentualnie zmiany, albo wystąpić z Schengenlandu.

Podobne prace

Do góry