Ocena brak

System kwadrupleksowy

Autor /Adam Dodano /31.01.2012

Pierwszy naprawdę praktyczny system wideo powstał w roku 1956. System ten, nazywany kwad­rupleksowym bądź „quadem", rozwiązywał pro­blem ogromnych ilości zużywanej taśmy. Zapis informacji odbywał się nie wzdłuż, a w poprzek taśmy, przy niewielkich prędkościach jej przesu­wu i znacznej prędkości obrotowej głowic zapisu­jących i odczytujących, niezbędnej do przeniesie­nia całego sygnału.
W systemie „quad" zapisu dokonywały 4 od­dzielne głowice odczytująco-zapisujące zamonto­wane na bębnie obracającym się z wielką prędko­ścią prostopadle do kierunku przesuwu taśmy. Gdy taśma przechodziła ponad głowicą, ta zapisywała na niej informację w postaci wąskiej linii prawie dokładnie w poprzek taśmy - taśma przesuwała się o 19 cm w ciągu sekundy, a głowica dokonywała w tym czasie zapisu 14400 linii, co odpowiadało 38,1 metrom tradycyjnej taśmy zapisanej wzdłuż. Dźwięk zapisywano na oddzielnej ścieżce wzdłuż taśmy. Inna wydzielona ścieżka kontrolowała poprawność zapisu i umożliwiała ustawienie gło­wic odczytujących dokładnie na tej ścieżce, która miała być odczytana.
System kwadrupleksowy obniżył koszty zapisu na tyle, że zdecydowana większość audycji była zapisywana na taśmie magnetycznej przed emisją, a następnie archiwizowana. Z początku trudności nastręczał montaż taśm magnetowidowych, gdyż system zapisu czynił go wyjątkowo skompliko­wanym w porównaniu z prostym cięciem w po­przek taśmy stosowanym dla taśm audio. Jednak wkrótce powstały odpowiednie urządzenia, które pozwalały na synchroniczne przegrywanie pro­gramów z kilku źródeł na jedną taśmę.

Podobne prace

Do góry