Ocena brak

System bezpieczeństwa zbiorowego ONZ a praktyka międzynarodowa

Autor /adas Dodano /29.03.2011

W okresie zimnej wojny Rada Bezpieczeństwa ONZ nie mogła zastosować sankcji militarnych na podstawie Karty NZ, gdyż nie zostały zawarte układy z państwami członkowskimi ONZ w sprawie kontyngentów wojskowych i rodzaju broni. Na V sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ (1950r.) uchwalono rezolucję ,, Zjednoczenie dla Pokoju”. Procedura stosowania środków zbiorowych umożliwia zwołanie sesji nadzwyczajnej Zgromadzenia Ogólnego w ciągu 24 godzin, gdy zachodzi zagrożenie i naruszenie pokoju bądź akt agresji. Zgodnie z postanowieniami Karty NZ, decyzje Rady Bezpieczeństwa zapadają, jeżeli oświadczą się za nimi głosy 9 członków włączając w to zgodne głosy wszystkich członków stałych.

W wyniku agresji Iraku na Kuwejt (1990) Rada Bezpieczeństwa NZ stwierdziła naruszenie pokoju międzynarodowego i zażądała wycofania sił zbrojnych. Do regionu Zatoki Perskiej skierowano znaczne siły wojskowe członków ONZ. Irak został pokonany, a Kuwejt odzyskał terytorium. Ta akcja wojskowa miała charakter zbiorowej interwencji. Kiedy dochodzi do naruszenia zagrożenia pokoju, albo aktów agresji Rada Bezpieczeństwa może zadecydować jakie środki należy zastosować dla wykonania jej decyzji. Może również zażądać od członków ONZ zastosowania takich środków.

Podobne prace

Do góry