Ocena brak

SYLFY

Autor /Charyzjusz Dodano /18.04.2012

W śrdw. systemie Paracelsa (zob.) zwiewne istoty napowietrzne, duchy powietrza, podobnie jak gnomy były duchami ziemi, nimfy - wody, a salamandry - ognia. Śmiertelnik, który zachował całkowitą czystość ciała i duszy, mógł przyjaźnić się z tymi subtelnymi duszkami. Uważano też, że dziewice przemieniają się po śmierci w sylfy. Sylfida żeński sylf; przest. przen. dziewczyna pełna lekkości (zazw. również w obyczajach) i gracji, baletniczka.

Sylfida, fr. La Sylphide, romantyczny balet-pantomima (Paryż 1832, wyst. pol. Warszawa 1839), libretto: Adolphe Nourrit, wg opowiadania Charlesa E. Nodiera Trilby, ou le Lutin d'Argail (fr., czyli Chochlik z Argyll); muzyka: Jean SchneitzhofTer, choreografia: Filippo Taglioni, Sylfida stała się prototypem baletów romantycznych, a jej zwiewna, pełna wdzięku bohaterka wzorem dla przyszłych rusałek: Giselle, Ondyny czy Odetty-Odylii.

Sylfidy a. Chopiniana balet klasyczny w 1 akcie (Petersburg 1908, wyst. pol. Warszawa 1908), muzyka: Chopin, 8 utworów fortepianowych w orkiestracji Maurice Kellera i Aleksandra Głazunowa, choreografia: Michaił Fokin. Prapremiera w obsadzie: Anna Pawłowa, Olga Prieobrażenska, Tamara Karsawina, Wacław Niżyński.

Podobne prace

  • DUCH

    Ocena / Autor /Heliasz
    Dodano /12.03.2012 praca w formacie txt

  • SALAMANDRA

    Ocena / Autor /Dalebor
    Dodano /13.04.2012 praca w formacie txt

Do góry