Ocena brak

SYJAMSKO-LAOTAŃSKA WOJNA 1826--1829.

Autor /buba Dodano /06.08.2012

Król Laosu Czao Anou (1767-1835) pragnął skończyć z syjamską hegemonią nad jego miastem-państwem Vien Czang (Yientiane) i tym samym wzmocnić więzy z wietnamskim cesarzem Minh Mangiem (1792-1841). W 1826, usłyszawszy pogłoski (w rzeczywistości bezpodstawne), że brytyj­ska flota zamierza zaatakować Bangkok, stolicę Syjamu, rozpoczął atak z trzech różnych kierunków na Syjam; armie z Vien Czangu, Roi Et i Ubonu szybko pomaszerowały do Bangkoku pod pretekstem jego obrony przez Brytyjczykami. Zorientowaw­szy się szybko, że Czao Anou dąży do wyzwolenia swego kraju, Syjam zebrał woj­ska i wypędził laotańskich najeźdźców, któ­rzy byli już w odległości trzech dni marszu od Bangkoku, odepchnął ich z powrotem do Koratu (Nakhon Ratczasima) i Ubonu. W 1827 stoczono krwawą, siedmiodniową bitwę pod Nong-Bua-Lamphu, w wyniku której laotańskie wojska musiały wycofać się przez rzekę Mekong na północ. W po­ścigu wojska syjamskie zdobyły i spustoszy­ły Vien Czang. Czao Anou schronił się w dżungli, ale wielu jego ludzi uprowadzono jako niewolników do Syjamu. W 1828 Czao Anou nakłonił wietnamskiego cesarza, by udzielił mu pomocy wojskowej w walce

0 uwolnienie kraju. Wszakże w drodze do
Vien Czangu większość żołnierzy zdezer­
terowała. Czao Anou poniósł pod Vien
Czangiem porażkę i uciekł na północ do
Tran Ninh (Xieng Khouang). Aby zapobiec
wojnie, władca Tran Ninhu wydał go Syja­
mowi. Czao Anou został przewieziony w klat­
ce do Bangkoku i zamęczony na śmierć.

Podobne prace

Do góry