Ocena brak

Swoboda przepływu towarów: katalog zakazów traktatowych - Zakaz wprowadzania ograniczeń ilościowych i środków o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Zakazane ograniczenia ilościowe obejmują wszelkie środki podejmowane przez państwa członkowskie UE , które zakazywałyby całkowicie lub częściowo przywozu, przewozu lub wywozu towaru co do ilości, wartości lub czasu (tzw. kontyngenty). Natomiast pojęcie środków o skutku równoważnym stanowiło znowu przedmiot istotnych kontrowersji. Znaczenie precedensowe miał w tym wypadku wyrok ETS z 11lipca 1974 w sprawie 8/74 Dassonville. Chodziło o sprawę karną dwóch braci Dassonville (obywateli belgijskich), którzy sprowadzali do Belgii szkocką whiskey z Francji (bo była tam tańsza). Prawo belgijskie wymagało od importera oryginalnego świadectwa pochodzenia towaru, którego bracia nie mogli uzyskać we Francji, więc świadectwa te fałszowali. W postępowaniu karnym bronili się m.in. argumentem, że wymóg żądania takiego świadectwa pochodzenia stanowi naruszenie art. 28 TWE. Pytany w trybie prejudycjalnym ETS przyznał braciom rację, a przy okazji zdefiniował środki o skutku równoważnym jako każdą regulację handlową państwa członkowskiego, która pośrednio lub bezpośrednio, rzeczywiście lub potencjalnie przeszkadza w handlu między państwami członkowskimi.

Formuła Dassonville bardzo szeroko ujmowała pojęcie zakazanych środków o skutku równoważnym. Ta restrykcyjna wykładnia została zmodyfikowana dopiero w roku 1979 w sprawie 120/78 Cassis de Dijon. Chodziło o zakwestionowanie przez importera, który sprowadzał do RFN francuski likier Cassis de Dijon, prawa niemieckiego, które zakazywało wwozu likieru, a to dlatego że zawierał on mniej alkoholu(tylko między 16 a 22%), niż przewidywała to regulacja niemiecka dla likierów (co najmniej 25%). W wyroku (formuła Cassis de Dijon) ETS nie tylko ustanowił zasadę wzajemnego uznawania (która ma zasadniczy wpływ na harmonizację prawa krajowego państw członkowskich), lecz również zasadę wymogów imperatywnych. W myśl tej zasady państwo członkowskie może w pewnym zakresie ograniczać swobodę przepływu towarów, o ile środek wprowadzający ograniczenie uzasadni ważnym interesem publicznym (wymogiem imperatywnym). W bogatym orzecznictwie ETS jako wymogi imperatywne uznano m.in. ochronę konsumenta, ochronę środowiska naturalnego, skuteczną kontrolę podatkową, zagwarantowanie pluralizmu środków masowego przekazu. W każdym jednak przypadku powoływanie się na taki wymóg imperatywny musi odpowiadać zasadzie proporcjonalności oraz może podlegać kontroli ETS.

Podobne prace

Do góry