Ocena brak

Swoboda przepływu pracowników - Możliwości ograniczenia swobody

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Po pierwsze reguły swobody przepływu pracowników nie mają zastosowania do zatrudnienia w administracji publicznej. Pojęcie administracji publicznej powinno być jednakowo interpretowane w całej Unii i to przez Ets a nie państwa członkowskie. W związku z powyższym w sprawie KE przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga ETS wyjaśnił, ze gdy mowa jest o zatrudnieniu w sektorze administracji publicznej należy pod tym pojęciem rozumieć takie zatrudnienie, które obejmuje udział bezpośredni lub pośredni w wykonywaniu władzy publicznej i funkcji, które mają na celu ochronę generalnych interesów państwa. Chodzi więc o istnienie szczególnego stosunku lojalności pomiędzy pracownikiem (funkcjonariuszem) a państwem; a gwarantem takiej relacji jest więź obywatelska.

Ten wyjątek musi być interpretowany wąsko, w związku z tym nie można przyjąć, że stosuje się do wszystkich pracowników sektora administracji publicznej. Jeśli zaistnieją wymienione przesłanki nie jest istotne, czy zainteresowana osoba jest robotnikiem, urzędnikiem, funkcjonariuszem i czy podlega prywatnemu lub publicznemu prawu. W świetle orzecznictwa ETS wyłączenia nie stosuje się np. do następujących pracowników: robotników na poczcie, konduktorów kolei państwowych, pielęgniarek w szpitalach i żłobkach, hydraulików zatrudnionych we władzach lokalnych, nauczyciela, stażysty, profesora szkół średnich, lektora języka obcego na uniwersytecie, naukowca. Wyłączenia będą natomiast miały zastosowanie w odniesieniu do zatrudnionych w policji, resorcie obrony narodowej, sadownictwie, władzach podatkowych.

Po drugie swobodny przepływ osób może być ograniczony ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne i zdrowie publiczne. Państwo członkowskie ustala we własnym zakresie treść klauzuli bezpieczeństwa publicznego, niemniej powoływanie się na nią nie jest dozwolone. Niedopełnienie formalności związanych z przemieszczeniem się i pobytem nie może być potraktowane, samo przez się, jako naruszenie porządku publicznego i w związku z tym nie uzasadnia automatycznie wydalenia. Zagrożenie dla porządku publicznego musi wiązać się z poważnym niebezpieczeństwem dla interesów społeczeństwa. Powoływanie się na porządek publiczny nie może unicestwić wolności związkowych.

Decyzja w sprawie wydalenia nie może być – z wyłączeniem uzasadnionych, pilnych spraw – wykonana, jeśli osoba, której sprawa dotycz nie mogła odwołać się od decyzji.

Po to, by powołać się na klauzulę porządku publicznego musi wystąpić rzeczywiste, poważne zagrożenie w konkretnym przypadku.

Podobne prace

Do góry