Ocena brak

Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej - OCHRONA KONKURENCJI

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Nad przestrzeganiem prawa konkurencji czuwa KE, która może nakładać grzywny, sięgające poziomu nawet 10% rocznego obrotu danej firmy

Traktatowe regulacje prawa konkurencji delegalizują wszelkie sposoby

1) uniemożliwiania konkurencji

2) ograniczania konkurencji (np. w sensie ilościowym i geograficznym)

3) zakłócania konkurencji przez naruszanie zasady równości podmiotów gospodarczych

Główne regulacje odnoszące się do konkurencji dotyczą 3 działań:

1) zmowa kartelowa

2) nadużywanie pozycji dominującej

3) pomoc dla firm prywatnych

Adresatami 2 pierwszych norm są firmy prywatne, a ostatniej państwa czł.

Ad. 1 –zmowa kartelowa

Trzy formy nielegalnej zmowy kartelowej:

I. Porozumienia przedsiębiorstw będące wymianą oświadczeń ich woli nawet wtedy, gdy nie posiadają one mocy prawnie wiążącej, gdy są tylko ustne i nieformalne, a także wtedy, gdy nie zostały wykonane

II. Decyzje zrzeszeń przedsiębiorstw

III. Uzgodnione sposoby postępowania niebędące umowami (uzgodnienie jest prawdopodobne, gdy wielu konkurentów równocześnie postępuje w sposób, który wydaje się zaprzeczać ich naturalnym interesom gospodarczym lub który nie byłby możliwy bez wcześniejszego uzgodnienia)

Powyższe działania są nielegalne, jeżeli uniemożliwiają konkurencję, uniemożliwiają ją bądź zakłócają. Ponadto wymagane jest,a by mogły one wywrzeć wpływ na handel prowadzony między państwami członkowskimi (nie rynek wewnętrzny jakiegoś państwa!)

Pięc typów zmowy kartelowej:

I. Wspólne ustalanie cen zakupów lub sprzedaży

II. Ograniczanie poziomu produkcji czy inwestycji

III. Podział rynkó sprzedaży lub zakupu surowców

IV. Naruszenie zasady równości podmiotów gospodarczych poprzez przyjmowanie rónych warunków dla rćnych kontrahentów w wypadku podobnych transakcji

V. Wymuszanie sprzadaży wiązanej

Umowy kartelowe są legalne pod 2 warunkami pozytywnymi i 2 negatywnymi:

Kryteria pozytywne:

1. Przyczyniają się do polepszenia produkcji czy dystrybucji towarów albo do postępu technicznego czy gosp.

2. Jeśli konsumenci otrzymują należną im część powstających w ten sposób korzyści gospodarczychKryteria negatywne:

1. Umowa kartelowa ma być proporcjonalna w stosunku do celu. Tym samym nie może ona nakłądać na umawiające się przedsiębiorstwa ograniczeń innych niż te, które są konieczne do osiągnięcia jej celów

2. Nie może ona stwarzać umawiającym się przedsiębiorstwom możliwości wyeliminowania konkurencji w obszarze istotnej części odnośnie produktów

Ad. 2 – nadużywanie pozycji dominującej

Zakaz ten nie obejmuje samego dążenia do dominującej pozycji rynkowej, jego uzyskania lub wykorzystywania. Obejmuje natomiast wyłącznie takie „nadużywanie” pozycji dominującej, które może wywrzeć wpływ na handel pomiędzy państwami członkowskimi. Jeżeli więc nadużywanie pozycji dominującej nie zakłóca obrotów pomiędzy państwami, to jest dozwolone.

Nadużycie pozycji dominującej oznacza osiągnięcie przez dane przedsiebiorstwo takiego potencjału gosp., który uniemożliwia rzeczywistą konkurencję rynkową.. Dzieję się tak, gdy dane przedsiębiortswo jest w stanie działąć na rynku samodzielnie, czyli bez konieczności brania pod uwagę zachowań konkurentów. Taka firma może kontrolować cały rynek, ale posiada pozycję dominującą także wtedy, gdy jej udział wynosi np. 40%(co w wielu sytuacjach gospodarczych jest wręcz pożądane)

4 przykłady nadużywania pozycji dominującej:

I. Narzucanie nieuczciwie niskich cen zakupu surowców lub nieuczciwie wysokich cen sprzedaży własnych produktów

II. Ograniczenie produkcji w celu utrzymania wysokich cen sprzedaży lub hamowanie postępu technicznego na szkodę konsumentów

III. Stosowanie praktyk dyskryminujących, a więc przyjmowanie różnych warunków takich samych transakcji z różnymi partnerami

IV. Stosowanie transakcji wiązanych, polegających na uzależnieniu realizacji umowy od równoczesnego odbioru produktów, których dany partner nie potrzebuje, ale musi je nabyć, jeśli chce ptrzymać towary, jakich produkcję zmonopolizowała firma

Ad. 3- pomoc dla firm prywatnych

Państwa mogą subsydiować i wspierać własne przedsiębiorstwa, jednak przed tym muszą poinformować o tym Komisję, które może:

1) Uznać, iż pomoc jest „bagatelna” i nie wymaga zezwolenia (niższa od 50tys. Euro w ciągu 3 lat)

2)  Zezwolić na udzielenie pomocy lub przeprowadzić kontrolę merytoryczną

3) Odmówić zezwolenia na zastosowanie subsydiów

Gdyby państwa mogły całkowicie samodzielnie wspierać własne firmy, to cały system

Wspólnego Rynku uległby istotnym zakłóceniom.

Pomoc państwowa, która nie spełnia 4 poniższych wymogów, jest dozwolona:

I. Jakakolwiek pomoc

Zabronione jest udzielanie wszelkiej pomocy w jakiejkolwiek formie, niezależnie czy jej dawcą bezpośrednim jest państwo, czy też pochodzi pośrednio ze źródeł państwowych. W pełni dozwolone jest udzielanie pomocy ze źródeł prywatnych.

„Jakakolwiek pomoc” obejmuje również takie działania jak np.umorzenie lub odroczenie apłaty zobowiązań podatkowych czy skłądek na ubezpieczenia społ., dokonywanie przez państwo wpłat kapitałowych do przedsiębiorstwa prywatnego, w sytuacji gdy firma ta z jakichkolwiek powodów nie może pozyskać kredytó na normalnym rynku kapitałowym lub gdy prowadzi działalność nieopłacalną.

II. Uprzywilejowywanie

To sytuacja, gdy państwo narusza zasadę równości przedsiębiorstw działającyh w kraju. Pmoc powoduje wtedy uprzywilejowanie niektórych firm czy niektórych gałęzi przemysłu. Dozwolone jest, jeśli taka pomoc świadczona jest wszystkim formom lub wszystkim gałęziom dystrybucji

III. Zakłócenie reguł konkurencji

Obowiązuje jeśli pomoc państwowa nie tylko faktycznie zakłóca reguły konkurencji, ale także wtedy, gdy stwarza zagrożenie takiego zakłócenia.

IV. Wywiera wpływ na handel pomiędzy państwami członkowskimi

Dotyczy wyłącznie sytuacji, w których zakłócenia wywierają wpływ na handel wspólnotowy pomiędzy państwami czł. Nie dotyczy natomiast sytuacji wewnątrzpaństwowych.

Udzialanie pomocy państwowej jest zgodne z regułami Wspólnego Rynku w 2 przypadkach:

1. Pomocy dla konsumentów- ma charakter socjalny, pomoc może być skierowana do konsumentów indywidualnych, jeżeli nie powoduje ona dyskryminacji towarów ze względu na ich pochodzenie

2. Wspierania ofiar klęsk żywiołowych- dotyczy pomocy państwowej udzielanej w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe

W 2000 r. państwa ponad 1000 razy wykorzystały swoje możliwości wspierania własnych przedsiębiorstw, a tylko w ok. 10% sprawach KE stwierdziła, że taka pomoc była niezgodna z prawem.

Podobne prace

Do góry