Ocena brak

Świtezianka dziewica

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: mająca 30-40 mm długości świtezianka dziewica należy do największych przedstawicieli podrzędu ważek równoskrzydłych (Zy-goptera). Samca można łatwo rozpoznać po bardzo ciemnych skrzydłach o metalicznym, niebieskim połysku, natomiast skrzydła samicy są jasnobrązowe ale przezroczyste. Skrzydła samca podobnej świtezianki błyszczącej (poniżej) są tylko częściowo zaciemnione. W spoczynku świtezianki zawsze składają skrzydła razem - jest to cecha charakterystyczna dla większości ważek równoskrzydłych.

Środowisko: tylko szybko płynące, czyste potoki i niewielkie rzeki z obfitą roślinnością wodną i nadbrzeżną. Larwy świtezianki dziewicy, tak jak wszystkich ważek, żyją w wodzie, podczas gdy osobniki dorosłe prowadzą drapieżny tryb życia w pobliżu wód.  

Występowanie: prawie cała Europa (do wysokości 700 m n.p.m.), północna Azja.

Liczebność: bardzo różna, w odpowiednich środowiskach liczna. W wielu rejonach zagrożona wskutek wzrastającego zanieczyszczenia wód.

Rozród: pierwsze świtezianki dziewice pojawiają się w ciepłe dni już pod koniec kwietnia, a w sierpniu lub wrześniu znikają ostatnie z nich. Po pełnym gracji locie godowym następuje kopulacja, po której samica składa jaja do tkanek różnych roślin wodnych rosnących w rewirze bronionym przez samca, często cała zanurza się wtedy w wodzie.

Pokarm: dorosłe ważki łowią komary i inne owady, natomiast ich larwy żywią się rozmaitymi niewielkimi zwierzętami wodnymi chwytanymi przekształconą w tzw. maskę dolną wargą. Rozwój larwalny trwa 2 lata. Larwy mają trójgraniaste przydatki analne.

Uwagi: podczas polowania ważki posługują się doskonale rozwiniętym wzrokiem - liczba omatidiów tworzących ich oczy złożone może sięgać 30 000! Ważki mogą przy tym obracać głowę o blisko 180", w związku z czym niewiele uchodzi ich uwagi.

Podobne prace

Do góry