Ocena brak

Świstun

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała ok. 46 cm. Lot w bardzo gęstych stadach, cichy, bez szumu skrzydeł. Chodzi szybko i zręcznie, bez kołysania. W stadzie ptaki startują z wody niemal pionowo, lądują blisko siebie i prawie jednocześnie. Głos samca: melodyjny gwizd podobny do „wiwi" lub „fifiju-fifiju" można usłyszeć bardzo często. Samice kwaczą "err".

Środowisko: Występuje w całej Eurazji od tundry na północy po strefę lasów mieszanych na południu. Liczbę tych ptaków ocenia się na ponad milion. Świstuny gnieżdżą się na płytkich jeziorach słodkowodnych z bogatą roślinnością, unikają jezior leśnych i gór. W czasie wędrówki, w marcu i w październiku, duże stada tych kaczek wypoczywają na wybrzeżach Morza Północnego i Bałtyku, gdzie niewielka ich liczba także zimuje. Większość wędruje dalej aż do zachodnioeuropejskich wybrzeży i obszaru wokół Morza Śródziemnego, nieliczne trafiają do tropikalnej Afryki. W Polsce świstun jest bardzo nieliczny (20-50 par lęgowych, głównie na północy kraju).

Lęgi: Kaczory tokują prezentując złotożółte pióra na czole i wydłużone pióra na grzbiecie. Pary dobierają się na zimowisku lub podczas wędrówki i trzymają się razem do okresu lęgowego. Wracają w marcu i kwietniu. Niektóre kaczory towarzyszą samicy aż do wylęgu młodych i pomagają w ich wychowywaniu. W lipcu samce pierzą się w skromną szatę o ubarwieniu podobnym do samicy, a zaledwie 3 tygodnie później, w drugim pierzeniu, otrzymują ponownie szatę godową. Gniazdo jest obficie wysłane puchem, którym samica przykrywa jaja na czas żerowania. W zniesieniu 6—10 jaj długości 54 mm, okres lęgowy w maju i w czerwcu, wysiadywanie trwa 22-23 dni.

Pożywienie: Głównie zielone części roślin.

Do góry