Ocena brak

Świstak

Autor /Mauryn56 Dodano /28.06.2013

Marmota marmota L., rodzina Sciuridae — wiewiórkowate. Długość ciała 40—60 cm, ogona 13—18 cm, masa ciała 4—8 kg. Rozprzestrzeniony jest w Alpach i Karpatach Zachodnich. Zamieszkuje hale ponad górną granicą lasu. Buduje kilka typów nor. Stałe nory sięgają kilkudziesięciu metrów długości. W każdej z nich znajduje się obszerna komora wyścielona sianem, w której zimuje cała kolonia. Wygrzebana z tych nor ziemia stanowi dobre podłoże do rozwoju nowej roślinności.

Dlatego też rośliny wyrastające dookoła stałych nor wyróżniają się zwykle od otoczenia bardziej soczystą zielenią. Świetnie orientuje się za pomocą wzroku. W razie zbliżającego się niebezpieczeństwa wydaje ostry gwizd. Żywi się źdźbłami traw, kwiatami różnych roślin, w mniejszym stopniu owadami. Na zimę gromadzi zapasy tłuszczu pod skórą, który stanowi aż 2/3 masy jego ciała. Z 6—8-miesięcznego snu zimowego budzi się w dobrej kondycji fizycznej, jeszcze z zapasami tłuszczu.

Kolonie tworzą nie tylko członkowie jednej rodziny; młode często przyłączają się do innych kolonii. Aklimatyzacja w odpowiednich biotopach kończy się zazwyczaj powodzeniem. Rzadki gatunek będący pod ochroną, w przeszłości łowny ze względu na cenne futro i tłuszcz, który był stosowany w medycynie ludowej.

Podobne prace

Do góry