Ocena brak

Świetlik świętojański

Autor /Walerian Dodano /27.01.2012

Wygląd: długość 1-1,8 cm; zdecydowanie większy od isk-rzyka. Rozszerzone i wypukłe do przodu przedplecze zakrywa również głowę i ma w przedniej części przezroczystą strefę (rodzaj „panoramicznej szyby"), która w odróżnieniu od iskrzyka nie jest podzielona na dwie części. Poza tym kształtem ciała i dymorfizmem płciowym bardzo przypomina wyżej omówiony gatunek. Samice wieczorami wspinają się chętnie na źdźbła traw.  

Środowisko: lasy mieszane, ogrody, parki, zwłaszcza stanowiska, na których rosną dziurawce (Hypericum).

Występowanie: w wielu rejonach Europy występuje wyspowo, zwłaszcza w strefie umiarkowanej; na wschód sięga daleko do Azji.

Liczebność: w ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się kurczenie zasięgu i zmniejszanie liczebności populacji świetlika świętojańskiego. Dawniej ten świetlik, którego czas lotu godowego przypada na okres przesilenia letniego, był znacznie pospolitszy niż obecnie. Przyczyny spadku liczebności nie zostały poznane.

Rozród: obie płci odnajdują się w ciepłe wieczory czerwcowe i lipcowe na podstawie wysyłanych sygnałów świetlnych. Samce mają bardzo duże oczy złożone i za ich pomocą rozpoznają wzór plam świetlnych samicy. Po kopulacji samica składa jaja do gleby. Larwy świecą już słabo przez skorupkę. Po 5 linie-niach larwy przepoczwarczają się w glebie.

Pokarm: ślimaki, które zabijają trującą wydzieliną podczas zagryzania; postacie dojrzałe przeważnie nie żerują.

Uwagi:zimne światło" świetlików powstaje w wyniku reakcji chemicznej, podczas której świecący związek lucyferyna ulega utlenieniu przez enzym lucyferazę.

Podobne prace

Do góry