Ocena brak

Świbka morska

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina trwała, silna, do 75 cm wysokości, o zapachu podobnym do chloru. Krótkie, grube i poziomo leżące lub skośnie podnoszące się kłącze pokryte jest pochwami odpadłych liści i nie tworzy rozłogów. Prosto wzniesiona, mięsista łodyga miewa do 4 mm grubości. Wszystkie liście są odziomkowe, wąskoliniowate do półcy-lindrycznie rynienkowatych, trawiaste, mięsiste, do 4 mm grubości, u nasady pochwiasto rozszerzone.

Małe zielonkawe kwiaty są obu-płciowe i zebrane w gęste, wielokwiatowe, szczytowe grona. Szypułki kwiatowe do 4 mm długości, krótsze od owocu. Działek okwiatu 6, ustawionych w dwu okółkach; ku górze działki stają się lekko czerwonawe. Pręcików sześć. Podłużne owocolistki w liczbie sześciu z sześcioma małymi, nabrzmiałymi znamionami są jednonasienne; rozpadają się na 6 owoców częściowych. Owocki wzniesione, podłużnie jajowate, do 6 mm długości, u nasady zaokrąglone, a na szczycie nieco ściśnięte.  

Siedlisko: Na rozproszonych stanowiskach, ale gromadnie na słonych łąkach i na wybrzeżu; pojedynczo w głębi kraju.

Rozmieszczenie: Rozpowszechniona na półkuli północnej i południowej. W Europie na południe aż po Portugalię, północne i środkowe Włochy i Bułgarię; nie występuje na wyspach atlantyckich; ogólnie raczej w regionach umiarkowanych i zimniejszych.

Okres kwitnienia: Od maja do sierpnia.

Zastosowanie: Młode liście zbiera się przed kwitnieniem, ich smak jest mdłosłony, ale po gotowaniu znika swoisty zapach. Jest bardzo smaczną jarzyną, podobną w smaku do szpinaku. Również owoce mogą być wykorzystywane: Indianie Ameryki Północnej spożywają je prażone. Z powodu zawartego w nich węglanu sodu używano tej rośliny w Europie Południowej do pozyskiwania sody.

Podobne prace

Do góry