Ocena brak

Świat islamu po II wojnie światowej. Konflikt bliskowschodni - Izrael w czasach Ben Guriona

Autor /Ezechiel Dodano /08.05.2012

 

Władzę w Izraelu objęła w 1948 roku lewicowo-syjonistyczna partia Mapai (Partia Pracy), która w osobach Ben Guriona, Goldy Meir, Lewi Eszkola wydała pierwszych przywódców kraju.

Postępowy społecznie program nie zawierał jednak istotnych różnic w zakresie polityki wobec Arabów w stosunku do innych partii, głównie partii Herut (która stała się później osią prawicowego bloku Ukud).

Na skrajnej prawicy ulokowały się ortodoksyjne partie fundamentalistów żydowskich, na lewicy - lewicowo-socjalistyczna partia Mapam, a także KP Izraela, wspierana w pierwszych latach przez kraje komunistyczne.

Partia ta stała na pozycjach antysyjonistycznych i pro arabskich aż do wojny 1967 roku, pod­czas której jej przywódcy z Samuelem Mikunisem na czele poparli rząd. W partii doszło do rozłamu, wyłoniła się z niej pro arabska partia Rakah z Meirem Wilne-rem na czele, skupiająca głównie izraelskich Arabów. Nowe państwo stało się od początku przedmiotem międzynarodowych przetargów.

Związek Radziecki pró­bował umacniać w nim swe wpływy przysyłając setki agentów wywiadu, wojs­kowych, pracowników organów policyjnych i partyjnych. Olbrzymia większość z nich nie spełniała jednak pokładanych w nich nadziei i przechodziła na pozycje syjonistyczne.

Niepowodzenia w Izraelu, ujawnienie afery z przemytem broni z Czechosłowacji do tego kraju (p. wyżej) spowodowały w 1951 r. Zerwanie stosunków Moskwy z Tel-Awiwem. Niechętne stanowisko wobec Izraela zajmo­wała w pierwszych latach jego istnienia W. Brytania, pragnąca utrzymać swe wpływy w krajach arabskich i nie posiadająca silnej kolonii żydowskiej.

Odwrot­nie było w USA, gdzie głosy milionów amerykańskich Żydów liczyły się w każ­dej kampanii wyborczej. Od początku Ameryka zajmowała życzliwe Izraelowi stanowisko (na początku lat 50-tych kraj ten stał się klientem USA) udzielając Izraelowi pomocy finansowej i gospodarczej.

Po wojnie 1967 roku, gdy Izrael stal się dla USA istotnym punktem oparcia w tym rejonie Bliskiego Wschodu - wobec usadowienia się radzieckiej floty w Egipcie, Syrii, na M.Śródziemnym i M. Czerwonym, w Adenie i na Oceanie Indyjskim - pomoc USA dla Izraela przekroczyła 2 mld USD rocznie. Instytucjonalny charakter ma pomoc USA dla Izraela i Egiptu po układach z Camp David z 1979 roku.

Rozejm zawarty w 1949 roku nie rozwiązał żadnych problemów, przyśpieszył za to bez wątpienia upadek umiarkowanego reżimu króla Faruka w Egipcie. W 1950 roku Izraelczycy zajęli sporą strefę 'al-'Awga na pograniczu z Egiptem (na pustyni Negew).

Do góry