Ocena brak

Św. JERZY

Autor /Longinus Dodano /23.03.2012

Legendarny święty i męczennik, patron Anglii (od 1222) i Portugalii, dawn. Aragonii i Genui, opiekun rycerzy, landsknechtów, płatnerzy, bezpłodnych kobiet, szpitali, pasterzy (gr. georgós 'rolnik') i koni. Wg tradycji ur. w Kapadocji, był trybunem w wojsku Dioklecjana, ścięty jako chrześcijanin w 303 w Nikomedii; jeden z wielkich świętych kościoła wschodniego.

W XII w. powstaje legenda o zabiciu smoka przez świętego, b. rozpowszechniona w folklorze (por. Andromeda), tu jako alegoryczny wyraz triumfu chrześcijańskiego bohatera nad złem (szatanem, pogaństwem).

Podobnie św. Michał, św. Małgorzata, św. Sylwester, św. Marta, św. Samson, arcybiskup Doi, św. Donat, ŚW: Klemens z Metzu, św. Roman z Rouen przedstawiani są jako zabójcy smoka; ale św. Jerzy w tej roli znalazł najczęstsze odbicie w sztuce: w miniaturach i ikonach bizant. i ruskich, w plastyce XIII-XIV w., w dziełach J. van Eycka, Diirera, Donatella, P. Uccella, Bęrnta Notkę, Carpaccia, Rafaela, Correggia, Veronesa.

Św. Jerzy zabijający smoka brąz (1373) braci Martina i Georga von Clausenburg, Praga, dziedziniec zamkowy; pierwsza wołno stojąca statua jeźdźca (wprawdzie wielkości mniejszej niż naturalna) od czasów antycznych. Ogromny posąg w drewnie (1489) Bernta Notkę, Sztokholm, Muz. Hist.; kopia w kościele św. Katarzyny w Lubece.

Na święty Jury (odmiana imienia Jerzy) nigdy. Juriew dień ros., 'dzień św. Jerzego', święto kośc. na Rusi obchodzone od dnia 26 IX 1053, daty konsekracji świątyni św. Jerzego w Kijowie, ufundowanej przez Jarosława Mądrego; środek dwutygodniowego okresu tzw. „wychodu chłopskiego" (przechodzenia na służbę innego pana) w XII-XVI w.

Podobne prace

Do góry