Ocena brak

Św. JADWIGA

Autor /franek1956 Dodano /22.03.2012

(tzw. śląska a. trzebnicka) ok. 1174-1243, Córka Bertolda, księcia Meranu, i Agnieszki z margrabiów Miśni, od ok. 1191 księżna śląska, żona Henryka Brodatego, matka 3 córek i 4 synów (m.in. Henryka Pobożnego), od 1209 żyła w celibacie za zgodą męża, którego skłoniła do ufundowania klasztoru cystersek w Trzebnicy, gdzie najczęściej odtąd przebywała, oddając się pokucie, umartwieniom i opiece nad chorymi i ubogimi.

Ten zwrot, w jej życiu, a była to pierwsza udzielna księżna na ziemiach polskich, która rzuciła zamek dla klasztoru, tłumaczyć można nie tyle śmiercią czworga jej dzieci, co było rzeczą zwykłą, ile skandalicznym, nawet na owe czasy, sprawom rodzinnym: jej siostrę Agnieszkę papież uznał za konkubinę, bracia - Egbert, biskup Bambergu, i Henryk, hrabia Istrii - pozbawieni zostali czci, godności i dóbr lennych za współdziałanie z mordercą ich własnego króla, drugą siostrę, Gertrudę, królową węgierską, zamordowali poddani, podobno za wiedzą i zgodą jej własnego brata. Kanonizowana w 24 lata po śmierci.

Legenda o św. Jadwidze w obrazach (XIV w.) Mikołaja Pruzia z Lubienia, Brzeg. Żywot św. Jadwigi, łac. Vita sanctae Hedvigis ducissae Silesiae, ułożony w XIII w., rozpowszechniony w odpisach na Śląsku i w Polsce, materiał dla późniejszych żywociarzy.

Podobne prace

Do góry