Ocena brak

SULPICJUSZ SEWERUS

Autor /Odillo Dodano /03.06.2013

[ok. 363-ok.425], wybitny pisarz chrześcijański u schyłku starożytności, pochodził z południowej Francji. W młodości był cenionym adwokatem, ale potem pod wpływem św. Marcina z Tours, którego był entuzjastycznym uczniem, a może i na skutek przedwczesnej śmierci swej młodej żony poświęcił się stanowi duchownemu.

Jego niewielki objętościowo dorobek literacki cieszył się w następnych wiekach ogromną popularnością. Kronika, obejmująca dzieje od stworzenia świata aż do czasów autora [przeważnie dzieje biblijne, choć z pominięciem wypadków przedstawianych w Ewangeliach i w Dziejach Apostolskich), była jeszcze w w. XVII i XVIII popularną książką do nauki początków języka łacińskiego ze względu na swój prosty, a stosunkowo poprawny sposób wysłowienia, który jej autorowi zyskał miano .chrześcijańskiego Salustiusza«.

U nas np. zalecały jej lekturę jeszcze przepisy szkolne St. Konarskiego. Gorącej swej miłości do św. Marcina dał Sulpi-cjusz wyraz kreśląc jego żywot, który dla całego średniowiecza byl klasyczną biografią świętego biskupa. Temu świętemu poświęcił nadto Sulpicjusz dialog, w którym w formie rozmowy z jednym ze swych przyjaciół, powracającym właśnie z Egiptu i Syrii, zestawiał swego bohatera ze słynnymi tamtejszymi ascetami wykazując, że nie ustępował on im w niczym, a nawet w niejednym ich przewyższał.

Tego samego na koniec tematu dotyczą trzy listy Sulpicjusza. Całość tego dorobku wydał krytycznie Halm w CSEL nr I [1866], Jakub de Voragine oparł na żywocie Sulpicjusza swoją legendę o św. Marcinie [wyżej nr 70], gdzie odwołuje się zresztą także i do innych jego pism dotyczących tego świętego.

Podobne prace

Do góry