Ocena brak

Stynka

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: wysmukłe, słabo bocznie spłaszczone, lekko przezroczyste ciało o długiej głowie ze spiczastym pyskiem. Wzdłuż ciała 60-65 małych, delikatnych, łatwo odpadających łusek; linia boczna kończy się nad płetwami piersiowymi. Obie szczęki bardzo silnie uzębione. Średnica oka jest 1,5-2,5 razy mniejsza od długości pyska. Nasady płetw brzusznych leżą pod pierwszymi promieniami płetwy grzbietowej.  

Ubarwienie: grzbiet szarozielony, boki o srebrzystym połysku, brzuch białawy. Podczas tarła wzdłuż boków pojawia się metalicznie połyskująca, podłużna smuga, a na głowie i płetwach niektórych samców wysypka perłowa. Płetwa ogonowa z ciemną górną i dolną krawędzią.

Długość: 10-18 cm, maksymalnie do 30 cm.

Występowanie i środowisko: wody przybrzeżne i ujścia rzek, do głębokości 32 m, od Zatoki Biskajskiej do pd. Norwegii; Morze Bałtyckie. Także duże i zwykle głębokie jeziora, np. w Anglii i zlewisku Bałtyku. W Morzu Białym żyje podgatunek stynka bialomorska' (0. e. dentex).

Tryb życia i rozród: forma wędrowna wstępuje w marcu i kwietniu na tarło w dolne biegi rzek, często dużymi stadami. Samica, zależnie od swych rozmiarów, składa 9000-10 000 jaj średnicy 0,6-0,9 mm, które przyklejają się początkowo do piaszczystego dna lub roślin, później odczepiają się jednak i pływają swobodnie w toni wodnej. Larwy wylęgają się po 2-5 tygodniach. Młode stynki po osiągnięciu 4-5 cm długości spływają do morza.

Pokarm: skorupiaki planktonowe, małe rybki.

Podobne prace

Do góry