Ocena brak

Styl kierowania

Autor /ignacy Dodano /24.03.2011

Jest to charakterystyczny, powtarzający się w dłuższych okresach, sposób oddziaływania przełożonego na podwładnych w celu skłonienia ich do określonego zachowania. Styl kierowania to stosunek kierujący - podwładny. Nawiązując do ustaleń M. Webera i wykorzystując jego typologię władzy, można wyróżnić następujące style kierowania:

1) patriarchalny - najważniejszą osobą jest szef. Troszczy się on o członków całej organizacji, ale w zamian za to oczekuje wdzięczności, lojalności i posłuszeństwa.

Struktura organizacyjna jest odbiciem istniejącej szczeblowości, ale nie ma w niej miejsca na delegowanie uprawnień w dół struktury,

2)charyzmatyczny - kierownik opiera władzę na szczególnych cechach swej osobowości. Jest on szczególnie doceniany w sytuacjach kryzysowych. Właśnie wtedy wiara członków organizacji w to, że potrafi on racjonalnie rozwiązać nabrzmiałe problemy, daje mu oparcie i władzę,

3)autokratyczny - występuje raczej w dużych organizacjach. Autokrata w celu wykonania swej władzy, w szerokim zakresie wykorzystuje aparat zarządzania, czyli istniejącą hierarchię kierowniczą. Właśnie przy pomocy tego aparatu, wprowadza w życie swoje decyzje. W stylu autokratycznym nie ma bezpośrednich kontaktów między przełożonym, a podwładnym, które występują w stylu charyzmatycznym i patriarchalnym,

4)biurokratyczny - jest skrajną postacią formalizacji i odhumanizowania organizacji. Dzięki szczegółowym wytycznym, opisom stanowisk i ostrej hierarchii, samowola autokraty została zastąpiona przez rzeczową kompetencję biurokraty. Perfekcyjna znajomość problemów (wiedza) jest podstawą do akceptowania jego władzy przez podwładnych. Styl biurokratyczny prowadzi często do dysfunkcji.

Inny podział wyróżnia styl:

  1. demokratyczny - w stylu tym przełożony zajmuje pozycję primus inter pares -pierwszego wśród równych. Istotne decyzje uzgadnia z podwładnymi. W grupie występuje nieustanny dialog między kierownikiem, a członkami, oparty na wzajemnym zaufaniu. Kierownik demokratyczny informuje podwładnych o pozycji grupy o ich osiągnięciach i słabościach. Każdy ma swobodny dostęp do kierownika,

  2. autokratyczny - kierownik autokratyczny sam wyznacza zadania podwładnym, sam decyduje o podziale pracy. Nie prowadzi dialogu z członkami grupy i nie informuje ich o położeniu grupy. Dostęp do kierownika autokratycznego jest utrudniony,

  3. nieingerujący - kierownik nieingerujący to taki, który odgrywa pasywną rolę, odpowiada zgodnie z oczekiwaniami. Nie wypowiada własnych ocen i sądów. Podwładni czują się w jego obecności swobodnie.

Podobne prace

Do góry