Ocena brak

Stwierdzenie zgonu i uznanie za zmarłego

Autor /Oswaldooo Dodano /02.12.2011

- CHWILA ŚMIERCI – śmierć mózgowa polegająca na trwałym i nieodwracalnym ustaniu funkcji pnia mózgu.

- DOWÓD ŚMIERCI – jest nim akt zgonu. Sporządza go urząd stanu cywilnego po przedstawieniu mu karty zgonu, wystawionej przez lekarza lub na podstawie pisemnego zgłoszenia właściwego organu prowadzącego dochodzenie, co do okoliczności zgonu

- Ponadto urząd stanu cywilnego sporządza akt zgonu na podstawie 2 rodzajów orzeczeń sądowych: o stwierdzeniu zgonu i o uznanie za zmarłego

1. Stwierdzenie zgonuPostanowienie orzekające stwierdzenie zgonu wydaje sąd gdy, akt zgonu nie został sporządzony i gdy w wyniku postępowania dowodowego dojdzie do przekonania, że śmierć danej osoby jest niewątpliwa. W postanowieniu tym sąd ściśle oznacza chwilę śmierci zmarłego przyjmując – w braku dostatecznych danych chwilę najbardziej prawdopodobną.

2. Uznanie za zmarłego – Postanowienie orzekające uznanie za zmarłego wydaje sąd, gdy człowiek zaginął.

- Postanowienie o uznaniu za zmarłego wiąże wszystkie osoby, dopóty, dopóki nie zostanie uchylone w rezultacie odrębnego postanowienia, w którym sąd ustali, że osoba zaginiona żyje albo, że zmarła w innej chwili, niż oznaczono to w postanowieniu o uznaniu za zmarłego

- Zaginiony może być uznany za zmarłego po upływie 10 lat od końca roku kalendarzowego w którym według istniejących informacji jeszcze żył

- Nie wolno nikogo uznać za zmarłego przed końcem roku kalendarzowego w którym ukończyłby on 23 lata

- Jeżeli zaginięcie człowieka nastąpiło w związku z bliżej określonymi w ustawie zdarzeniami, które zwiększają prawdopodobieństwo jego śmierci, wtedy terminy oczekiwania ulegają istotnemu skróceniu. Gdy kilka osób zaginęło podczas grożącego im wspólnie niebezpieczeństwa, to w braku innych ustaleń należy przyjąć, że zmarły one równocześnie

Podobne prace

Do góry