Ocena brak

STRZELCY KONNI GWARDII (Chasseursa cheval de la gardę), najstarszy p. konnej gwardii cesarskiej

Autor /Erazm123 Dodano /18.06.2013

Wywodzący się z komp. pieszych gidów, która istniała 1795 w Armii Alp i została w następnym roku włączona do Annii Italii. Bonaparte przekształcił ją w komp. konnych gidów, traktując jako osobistą ochronę. Komp. uczestniczyła w wyprawie do Egiptu.

1800 powstał oddział strz. konnych gwardii konsularnej, rozbudowany potem do szwadronu, a 1804 do pełnego p. 1813 liczba szwadronów doszła nawet do 8. Pierwszym dow. był ks. Eugeniusz Beauhamais. Strz. konni byli uzbrojeni w karabinki kawaleryjskie modelu 1803 i parę pistoletów, mieli też szable lekkiej jazdy modelu 1802. Nosili mundury na wzór węg., podobne do huzarskich. Na głowach - charakterystyczne czarne bermyce.

P. odznaczył się pod Austerlitz, 1806 pod Łopacinem, 1807 pod Pruską Iławą i Dobrym Miastem. W Hiszpanii walczył w 1808 pod Benavente, w kampanii 1812 tylko pod Małojarosławcem. W kampaniach 1813 i 1814 wielokrotnie rzucany do boju. Był to ulubiony regiment Napoleona, który często nosił mundur płk. strz. konnych gwardii.

Podobne prace

Do góry