Ocena brak

Strzebla dalmatyńska

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: wydłużone, tylko nieznacznie bocznie spłaszczone ciało. Okrywa z łusek jest zależnie od podgatunku mniej lub bardziej zredukowana, jedynie u Ph. a epiroticus ciało okrywają w pełni cienkie łuski. Płetwy piersiowe z 15-16, brzuszne z 8-9, grzbietowa z 9-11, ogonowa z 19 i odbytowa z 9-11 promieniami. Zęby gardłowe jednoszeregowe 5—5[4].  

Ubarwienie: bardzo zmienne (zależnie od podgatunku) - jednolite lub w plamy, względnie z podłużną smugą. U podgatunku nominotypo-wego Ph. a. adspersus grzbiet ciemnobrązowy do czarniawego, wierzch głowy bardzo ciemny, pokrywy skrzelowe srebrzyście błyszczące, boki ciała jasnobrązowawe lub jasnożółtawe, pokryte od grzbietu do strefy poniżej linii bocznej małymi, nieregularnie rozmieszczonymi brązowymi punktami i plamkami, brzuch białawy; płetwy grzbietowa i odbytowa żółtawe. W czasie tarła brzuch staje się różowy.

Długość: 12-15, do 16 cm.

Występowanie: jeziora i rzeki byłej Jugosławii, Albanii i Grecji. Opisano szereg podgatunków tej strzebli, poprzednio traktowanych jako odrębne gatunki: Ph. a. alepidotus, Ph. a. croati-cus, Ph. a. fontinalis oraz Ph. a. metohiensis (Chorwacja), Ph. a. ghethaldi (jaskinie w krasowej kotlinie Popove polje w Hercegowinie), Ph. a. prespensis (jez. Prespa na granicy Albanii, Macedonii i Grecji) i Ph. a. epiroticus (rzeka Lawros i jez. Janina w greckim Epirze).

Tryb życia: niewielka, żyjąca stadnie ryba, której biologię poznano bardzo słabo.

Pokarm: drobne skorupiaki i larwy owadów.

Podobne prace

Do góry