Ocena brak

STRUKTURA ZNAKU

Autor /Ed123 Dodano /08.07.2011

W kaŜdym znaku wyróżnia się dwie warstwy: nosiciela znaczenia i znaczenie (znaku). Nosicielem znaczenia (sensu) jest - zazwyczaj przynajmniej - jakiś przedmiot materialny, intersubiektywnie dostępny, ale wzięty nie w swej indywidualności (jako określony konkret materialny), lecz w swej typowości, w typowej postaci (typowy kształt, kolor, typowe brzmienie). Właściwie - ściśle biorąc - to nie indywidualny przedmiot realny (konkretne ciało), lecz występująca w nim jakość postaciowa lub układ takich jakości jest nosicielem znaczenia w znaku. Na przykład w znaku językowym (języka mówionego) nosicielem znaczenia jest pewien typ brzmienia lub jakość postaciowa brzmienia (słowa czy morfemu), naleŜąca do właściwego danemu językowi systemu fonologicznego.

Natomiast z n a c z e n i e m  znaku jest zespół funkcji (ról), jakie on - jako znak właśnie - spełnia. Jak się wydaje, sprowadzają się one ostatecznie do czterech: przedstawianie, komunikowanie, wyraŜanie i oddziaływanie. Powiązanie znaczenia z nosicielem znaczenia, nadanie pewnym jakościom postaciowym określonego sensu zachodzi na mocy intencji  świadomości znakotwórczej lub świadomości uŜytkownika znaku jako znaku. Aktowo zorganizowana  świadomość jest nie tylko intencyjna, lecz obdarzona siłą intencjonalizacji: potrafi obdarzyć jakiś przedmiot (zastany lub wytworzony) szczególnymi rolami, potrafi przekazać mu (czysto intencjonalnie) własną intencyjność, odniesienie do pewnego transcendensu.

Podobne prace

Do góry