Ocena brak

Struktura wymiany zagranicznej

Autor /Kate Dodano /09.04.2011

 

Obroty zagraniczne, zaś w szczególności import, zaczęły gwałtownie wzrastać, pozwoliło to na pewną modernizację gospodarki, podniesienie jakości towarów i usług. Zyskała na znaczeniu idea przechodzenia do gospodarki rozwijanej autonomicznie, otwartej na świat. Pojawiła się wysoka dynamika importu, rokrocznie wynosząca od kilku do kilkunastu procent (a w rekordowym 1975r. nawet 25%). Głównymi partnerami Polski pozostawały nadal kraje tzw. I obszaru płatniczego, czyli kraje RWPG i inne kraje socjalistyczne, z którymi obroty rozliczano w tzw. rublach transferowych, posiadających sztucznie ustalony i stały kurs parytetowy w wysokości 0,987412 grama czystego złota na jednostkę. Do 1980r. obroty z tymi krajami wzrastały, zaś saldo osiągało na przemian dodatnie i ujemne wartości.

Tymczasem coraz mniej korzystnie kształtowała się współpraca z II obszarem płatniczym, czyli z krajami kapitalistycznymi, z którymi rozliczano się zwykle w walutach wymienialnych, głównie dolarach amerykańskich i marce zachodnioniemieckiej. Narastające zadłużenie w obrotach z II obszarem płatniczym groziło załamaniu gospodarki w 1976r., ale wciąż jeszcze inwestowano korzystając z importu.

W latach osiemdziesiątych pojawiła się rosnąca nadwyżka eksportu nad importem. W dużej mierze było to skutkiem coraz większej popularności rozliczeń wolnodewizowych w stosunkach z krajami RWPG. Ta forma rozliczeń to m.in. efekt strukturalnych niedoborów produktów i czynników wytwórczych przy nieustająco rosnącym popycie, jak również rezultat dywersyfikacji wydajności pracy i sprawne wykorzystanie zasobów naturalnych (pomiędzy poszczególnymi państwami) oraz skutek wahań koniunkturalnych. Do końca 1985r. głównym partnerem Polski w handlu rozliczanym walutami wymienialnymi była Rumunia, potem jednak jej miejsce zajął Związek Radziecki, z którym wymiana wolnodewizowa miała głównie charakter surowcowo-rolny (węgiel, siarka, mięso, używki). Z kolei w wymianie wolnodewizowej z pozostałymi członkami RWPG dominowały paliwa, surowce i materiały (eksport) oraz towary konsumpcyjne pochodzenia przemysłowego i rolno-spożywczego (import). Bilans handlu wolnodewizowego Polski w latach osiemdziesiątych kształtował się dodatnio, z mniej więcej 10% przewagą eksportu, przy czym handel z największymi partnerami (Związkiem Radzieckim i Rumunią) miał stale saldo dodatnie, gdy saldo obrotów z pozostałymi krajami oscylowało od wartości dodatnich po ujemne. Dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych głównymi partnerami gospodarczymi Polski stały się rozwinięte kraje kapitalistyczne, zwłaszcza te należące do Wspólnoty Europejskiej.

Podobne prace

Do góry