Ocena brak

Struktura sztabowo - liniowa zarządzania

Autor /alpinista Dodano /24.03.2011

Zwana też sztabową, wykształciła się w praktyce w wyniku kompromisu między liniową strukturą zarządzania a strukturą funkcjonalną, zachowując zalety obydwu tych struktur. Charakterystyczną cechą struktury sztabowo-liniowej są pomocnicze organy funkcjonalne (sztaby) przy zachowaniu jednoosobowego bezpośredniego kierownictwa i jedności wydawania poleceń przez kierowników liniowych.

Powstaje w ten sposób, z jednej strony, ciąg organizacyjnych komórek liniowych podporządkowanych kierownikowi naczelnemu i tworzących pionową linię kierowników (np. kierownik naczelny, zastępca, kierownik zakładu, kierownik wydziału, kierownik oddziału, mistrz), z drugiej zaś strony wyspecjalizowany aparat pomocniczy w postaci komórek lub stanowisk funkcjonalnych wspomagający na każdym poziomie hierarchicznym komórki i inne organizacyjne jednostki liniowe.

Struktura sztabowo- liniowa uwzględnia jednocześnie podporządkowanie hierarchiczne i wyposażenie kierowników poszczególnych poziomów organizacyjnych w sztaby, wyspecjalizowane komórki zatrudniające specjalistów, doradców i ekspertów, niezbędnych do kompetentnego zarządzania instytucją. Komórki sztabowe, usytuowane przy właściwych poziomach struktury organizacyjnej zarządzania, nie mają prawa wydawania wiążących poleceń, wytycznych, zarządzeń czy decyzji kierownikom i pracownikom komórek organizacyjnych lub stanowisk pracy.

Ich zadaniem jest fachowa pomoc kierownictwu w postaci zbierania, przetwarzania i analizy informacji, przygotowywanie różnorodnych materiałów, doradztwo oraz rozwiązywanie problemów wymagających specjalistycznej wiedzy fachowej, a także opracowania projektów decyzji.

Istnieją różne rozwiązania sztabowo-liniowej struktury zarządzania w zależności od tego, gdzie umieszczone zostały stanowiska i komórki sztabowe, a mianowicie: struktury ze sztabem kierownictwa, ze sztabem centralnym, ze sztabami na różnych poziomach hierarchicznych zarządzania i z hierarchią sztabową. Jednak najczęściej są one usytuowane:

  • przy najwyższym poziomie hierarchii organizacji podlegają, zatem bezpośrednio

  • kierownikowi naczelnemu na równi z kierownikami niższych jednostek

  • organizacyjnych, realizujących funkcje podstawowe;

  • wewnątrz jednostek organizacyjnych, realizujących funkcje podstawowe

  • podlegają wówczas kierownikowi wydziału, pionu, zakładu lub filii;

  • zarówno przy poziomie najwyższym, jak i przy poziomach pośrednich.

W strukturze pierwszej postaci dużą rolę odgrywa kierownik naczelny, który na bieżąco koordynuje współpracę jednostek liniowych ze sztabowymi. Ukształtowanie się drugiej formy struktury jest wyrazem przekonania, że podział na linie i sztab powinien następować wewnątrz dużych jednostek organizacyjnych, wyodrębnionych według kryteriów funkcji, produktów, rynków lub regionów działania.

Kierownik danego pionu funkcjonalnego, kierownik zakładu w instytucji wielozakładowej lub kierownik filii, działający w określonym regionie odpowiada za funkcjonowanie i wyniki zarządzanej przez siebie jednostki organizacyjnej. Sztab jest zwykle kształtowany stosownie do potrzeb „własnej" jednostki organizacyjnej.

Podobne prace

Do góry